Stan sierści psa jest często uważany za wskaźnik jego zdrowia. Jeśli włosy są błyszczące, gęste i odpowiedniej tekstury, przyjmuje się, że pies jest zdrowy. Niestety, zdarzają się sytuacje, gdy pies zaczyna tracić sierść. Jeśli dzieje się to okresowo – podczas przełomu pór roku – i nowa sierść szybko wyrasta, mamy do czynienia z naturalnym linieniem i nie ma powodu do niepokoju. Problem pojawia się, gdy na skórze psa powstają łysiny. Wtedy może to sygnalizować poważniejsze schorzenia. Zrozumienie przyczyn wypadania włosów pomoże ocenić stopień zagrożenia i szanse na w pełni skuteczne leczenie.
Linienie sezonalne
Linienie to sezonowa utrata sierści, występująca u większości psów. Niektóre rasy, np. pudle, linieją znacznie mniej. Jest to proces fizjologiczny – regularne kąpiele i czesanie pomagają ograniczyć ilość włosów na meblach i podłodze.
Dermatits (skóra zapalna)
Dermatits to reakcja alergiczna na czynniki środowiskowe, objawiająca się wypadaniem włosów i podrażnieniem skóry. Wrażliwe psy mogą reagować na wiele substancji: wełnę, antybiotyki, alergeny pokarmowe czy pchły – informuje VetInfo.com.
Rozowica
Rozowica to jedna z najczęstszych podejrzewanych przyczyn wypadania sierści. Powodują ją pasożyty – roztocze. Wyróżnia się trzy rodzaje: demodektyczną, sarkoptyczną i chejleciozę. Nazwy pochodzą od gatunków roztocza, które je wywołują.
Zaburzenia hormonalne
Według VetInfo.com, zaburzenia hormonalne – związane z tarczycą lub nadnerczami – mogą prowadzić do wypadania włosów. Niedoczynność lub nadczynność tarczycy to odpowiednio hipo- lub hipertyreozę. Choroba Cushinga to zaburzenie pracy kory nadnerczy.