Choć węże zazwyczaj unikają Ciebie i Twojego psa, naturalna ciekawość psa może przestraszyć węża do defensywnego ugryzienia. Ugryzienie jadowitego węża to nagły wypadek medyczny; jeśli pies zostanie ugryziony, potrzebuje szybkiej, kompetentnej pomocy weterynaryjnej. Po ugryzieniu jąd węża może zacząć powodować ból, niszczenie tkanek, a gorsza – paraliż. W tym momencie musisz działać szybko.
Różnice w ugryzieniach węży
Ugryzienia węży nie są równe; moc jadu i średnia dawka różnią się między gatunkami i osobnikami. Gdy wąż ugryzie człowieka, zazwyczaj jest to na kończynę; u psa – zazwyczaj na głowę lub szyję. To może mieć poważniejsze konsekwencje, zwłaszcza przy jadzie cytotoksycznym (niszczącym tkanki).
Pojawianie się objawów
Trudno ustalić, po jakim czasie ugryzienie wpłynie na psa, bo właściciel często nie jest świadkiem. Objawy i skutki różnią się bardzo. Jąd neurotoksyczne zabija paraliżem układu oddechowego. Ugryzienia węży z jadem neurotoksycznym (węże koralowe, kobre, krajty) są często początkowo bezbólowe. Objawy mogą pojawić się po 10–18 godzinach. Z kolei większość węży wiperowych i jadowitych w Ameryce Północnej ma jąd cytotoksyczny, powodujący natychmiastowy ból i często obrzęk lubobarowienie.
Objawy
Psy mogą wykazują szeroki wachlarz objawów: wymioty, biegunka, ślinienie, apatia, bezradność lub nadpobudliwość. Mogą próbują oblizać lub drapać miejsce ugryzienia łapą. Mogą się wycofywać, gdy dotkniesz miejsca wokół ugryzienia. Czasem (ale nie zawsze) widoczne są charakterystyczne rany kłute.
Leczenie
Jeśli podejrzewasz ugryzienie węża, natychmiast udaj się na pogotowie weterynaryjne. Jeśli to bezpieczne i wykonalne bez opóźnienia, spróbuj sfotografować węża – to pomoże lekarzom zidentyfikować gatunek i dać celowane leczenie. Weterynarz zbadanie psa i dobierze leczenie w zależności od szczegółów ugryzienia i reakcji organizmu. Czasem wystarczy lek przeciwbólowy i opieka wspomagająca, by układ odpornościowy walczył z jadem. Innym razem konieczne jest antydotum (przeciwjad), by uratować życie. Użycie przeciwjadu nie jest bez ryzyka; w 2005 r. w "Journal of Veterinary Emergency and Critical Care" opisano pierwszy szczegółowy przypadek choroby szczawicy u psa, który miał reakcję anafilaktyczną na przeciwjad.
Szczepionki
W początkach lat 2000 firm zaczęły produkowac szczepionki na jąd węża dźwigonosego dla psów. Według Valerie Wiebe z Uniwersytetu Kalifornii w Davis, mało danych popiera stosowanie szczepionki; szpital uniwersytecki jej nie posiada. Według producenta jednej szczepionki, mały procent zaszczepionych psów umierało, gdy opieka medyczna nie została udzielona w ciągu 12–24 godzin po ugryzieniu.