Oblizywanie psa może wydawać się bezpieczne, ale ciągłe oblizywanie pewnie nie jest. Jeśli to nie obsesyjne oblizywanie – problem behawioralny – to pies pewnie oblizuje coś, co boli, np. ranę. Stany, na które pies nie ma wpływu, powodują brzydkie rany, a oblizywanie zawsze je pogarsza. Kontrola nad chciwym językiem i ranami to wizyta u weterynarza.
Obsesyjne vs. ulgowe oblizywanie
Jeśli pies oblizuje się tylko sporadycznie, zazwyczaj nie zobaczysz brzydkich ran. Potrzebne są częste, niemal nieprzerwane sesje oblizywania, by szorstki język otrącił skórę do ran. Obsesyjne oblizywanie jako problem behawioralny istnieje u niektórych psów, ale inna przyczyna ciągłego oblizywania to ulga drażnionej skóry: alergie, pchły, sucha skóra. Te problemy dają też inne objawy. Alergie np. często sprawiają, że twarz, uszy i łapy psa świodą.
Stany medyczne
Wiele chorób może prowadzić do ran bez pomocy języka psa. Przykłady: lupus, ropnica, infekcje bakteryjne i grzybicze, skutki uboczne leków, nowotwór skóry. Te stany drażniące skórę i powodujące nadmierne oblizywanie mają własne objawy, choć wiele się pokrywa. Ropnica daje zazwyczaj duże łysiny, rany śliniące się i łuszczące, zaczerwienienie, gwałtowne drapanie z gorączką. Lupus dyskoidalny daje zaczerwienienie i raany łuszczące, bolesne, ale skupia się wokół twarzy, podczas gdy ropnica dotyczy całej przód: nóg, twarzy, klatki piersiowej, łokci i może się rozprzestrzeniać. Ropnica jest też znacznie bardziej świądąca niż lupus.
Niebezpieczeństwo oblizywania
Niezależnie od tego, czy rany wina leży po stronie oblizywania, czy są obecne mimo niego – język psa pogarsza sprawę. Oblizywanie ran naturalnie je pogarsza. Nie mogą zagoić, jeśli pies je dotyka, pcha i nawilża językiem. Przygotowuje grunt dla infekcji. Rany same w sobie to zaproszenie dla bakterii i grzybów do gościnienia w otwartej ranie. Jedyna gorsza rzecz to wilgotna otwarta rana. Infekcje powodują: gorączkę, dodatkowy świąd, apatię, utratę apetytu i nieprzyjemne dolegliwości jelitowe.
Leczenie
Niezależnie od tego, czy myślisz, że oblizywanie spowodowało rany, czy rany spowodowały oblizywanie – idź do weterynarza. Zrobi testy, by ustalić, czy stan medyczny jest winny, i przepisze leczenie: leki, kąpiele z solą angielską, kilka nocy z kagancem (Elizabethan collar). Jeśli problem czysto behawioralny – może być potrzebna zmiana rutyny. Czasem obsesyjne oblizywanie to reakcja na np. burzę – wtedy kontrkondycjonowanie. W ciężkich przypadkach weterynarz może przepisać leki modyfikujące zachowanie.