Szczeniaki bardziej wrażliwi na chemię
Szczeniaki są bardziej podatni na niebezpieczeństwo leków i chemikaliów niż zdrowe psy dorosłe. Dlatego wiele preparatów na pchły (zamoczenia, "dipy") stosuje się dopiero po osiągnięciu określonego wieku. Przed rozpoczęciem kuracji zapoznaj się z alternatywami i skonsultuj się z weterynarzem o właściwym produkcie.
Czym jest "dip" (zamoczenie)
Dip to ciecz nakładana na całego psa – od nosa do ogona. Czasem spryskuje się preparat. Dostępne wiele marek i substancji czynnych. Niektóre są bardzo silne i niebezpieczne przy błędnym stosowaniu. W niektórych miejscach można zlecić zamoczenie u weterynarza lub fryzjera. Produkty bez recepty (OTC) zazwyczaj odradzane ze względu na ryzyko zdrowotne.
Wymagania wiekowe
Różne substancje czynne w różnych preparatach mają różne minimalne wieki. Większość ma minimum 7–8 tygodni. Ze względu na niebezpieczne skutki uboczne zamoczenie zawsze powinien wykonywać weterynarz lub wykwalifikowany fryzjer.
Skutki uboczne i wady zamoczeń
Kiedyś zamoczenia były główną metodą walki z pchłami; dziś są bezpieczniejsze, łatwiejsze środki. Każdy pesticyd jest niebezpieczny – dip to groźny pesticyd. Niektóre rozpuszczają się w tłuszczach, wnikają w skórę i rozprzestrzeniają się w organizmie. Często smierdzą. Obecnie rezerwuje się je dla dużych psów żyjących na zewnątrz, narażonych na kleszcze. Skutki uboczne: wymioty, biegunki, padaczka, niewydolność narządów, śmierć. Szczeniaki nie mają odporności dorosłych psów – są bardziej narażeni.
Alternatywy
Dostępne wiele preparatów plamowych (spot-on) i doustnych na pchły – z receptą i bez. Substancje czynne: fipronil, imidaklopryd, permetryna, dinotefuran, spinetoram, selamektyna. Istnieją też naturalne składniki myślone na pchły, choć wyniki naukowe często niejednoznaczne.