Możliwe przyczyny
Zapadnięta szczęka u szczeniąt zazwyczaj ma gwałtowny początek i może wskazywać na stan chorobowy. Niektóre rasy, np. buldog angielski, naturalnie mają taki wygląd – to norma. U innych psów to powód do niepokoju. Ponieważ ozwodzenie utrudnia jedzenie, picie i połknięcie, konieczne jest natychmiastowe leczenie, by zapobiec anemii, odwodnieniu i problemom rozwojowym.
- Zapalenie nerwu trójdzielnego (opadająca szczęka): rzadkie schorzenie powodujące paraliż i ozwodzenie. Jest idiopatyczne (bez znanej przyczyny). Nerw trójdzielny steruje ruchem dolnej szczęki i mruganiem. Gdy nie działa prawidłowo, pies nie potrafi zamknąć pyska.
- Złamanie dolnej szczęki: Kość żuchwowa pęka przez uraz lub chorobę zębową. U szczeniąt choroby zębowe są rzadkie, ale urazy mogą wynikać z gryzienia twardych przedmiotów, kości lub niebezpiecznych zabawek.
Dodatkowe objawy
Szczeniak może mieć: nadmierne ślinienie, drapanie w okolicach pyska, niemożność zamknięcia pyska lub mrugania. Zapalenie nerwu trójdzielnego nie boli, ale złamanie szczęki tak – pies może być apatyczny, zdepresjowany. Widać odwodnienie, brak apetytu, spadek wagi przez niemożność żucia i połkiwania.
Diagnoza
Jeśli zauważysz ozwodzenie, udaj się do weterynarza. Lekarz zapyta o historię, zachowanie, objawy. Dodatkowe testy: badania krwi (wykluczenie innych przyczyn przy podejrzeniu zapalenia nerwu) oraz RTG czaszki (potwierdzenie złamania).
Opcje leczenia
- Złamanie szczęki: może wymagać operacji. Weterynarz przepisze leki przeciwbólowe i zaplanuje zabieg. Często zaleca antybiotyki przed i po operacji, by zapobiec infekcji.
- Zapalenie nerwu trójdzielnego: zazwyczaj samorzutnie ustępuje w 2–4 tygodnie (według PetMD). Trzeba pomagać psu w jedzeniu i piciu. Jeśli nie żuje – karmić strzykawką płynną żywnością. Jeśli nie połka – żywienie parenteralne.