Historia rasy schapendoes
Schapendoes, znane także jako holenderskie owczarki, pochodzą z Holandii, gdzie służyły do pasienia bydła i owiec na płaskich łąkach. Prawdopodobnie są pokrewne z wyginąłym niemieckim schafpudelem oraz rasami długowłosowymi, takimi jak polski owczarek nizinny, owczarek i stary angielski owczarek. Rasa zyskała popularność na początku XX wieku, ceniąc się za inteligencję i zwinność. Z biegiem wieku jednak zaczęła zanikać. Po II wojnie światowej holenderski hodowca P.M.C. Toepoel rozpoczął odnowę rasy. Pierwszy klub rasy powstał w 1947 roku, a schapendoes został uznany przez United Kennel Club w 2006 roku.
Charakterystyka rasy
Schapendoes to psy średniej wielkości, lekko zbudowane. Gęsty futer sprawia, że wydają się większe, niż są naprawdę. Samce mierzą 43–50 cm (17–20 cali) wysokości w kłębie, suki 41–46 cm (16–18 cali). Są zwinne, doskonale skaczą i biegają, co czyni je świetnymi pasterzami. Choć idealnym środowiskiem są otwarte przestrzenie, dobrze radzą sobie też w mieście. Inteligencja i radosny usposobienie sprawiają, że są idealne dla rodzin z dziećmi.
Przyczyna nocnej ślepoty
Rasa schapendoes jest podatna na nocną ślepotę wywołaną postępującąatrofią siatkówki (PRA). PRA jest spowodowana mutacją genu CCDC66 na chromosomie 20 psa. Gen CCDC66 ewoluował u różnych gatunków kręgowców i koduje białko obecne w siatkówce oka, niezbędne do widzenia. U niektórych schapendoes siatkówka nie posiada tego białka, co prowadzi do nocnej ślepoty.
Nocna ślepotą u schapendoes – forma gPRA
Nocna ślepotą u schapendoes to forma gPRA (generalized PRA). Schorzenie jest dziedziczne i pojawia się, gdy oboje rodzice są nosicielami recesywnego genu gPRA. Objawy mogą rozwinąć się w wieku od 2 do 5 lat, a choroba jest stopniowa – może doprowadzić do całkowitej ślepoty między 5. a 10. rokiem życia. Hodowcy mogą jednak zapewnić, że ich schapendoes są wolne od gPRA dzięki testom genetycznym. Psy z genotypem aa skrzyżowane z psami o genotypie aa nigdy nie rozwieją gPRA.