Wygląd, rozmiar i jaja
Pchły psie i wesy ludzkie to obojga bezskrzydłe owady, które sprawiają duże kłopoty przy zarazy. Podobieństwo kończy się na tym, że to owady. Wesy występują wyłącznie u ludzi, podczas gdy pchły często spotyka się na psach i mogą ugryźć ludzi. Najczęstszym gatunkiem pchły na psach jest tak zwana pchła kocia, która sprawia wiele problemów zwierzętom i ludziom.
Dorosłe wesy nigdy nie są większe od nasionka sezamowego i mają kolor szarobiały lub brązowy. Zarówno pchły, jak i wesy zładają jaja owalne, ale jaja pchł są białe, a jesionek weszów – brązowe lub kawowe. Częściej zauważa się zarazę weszami dzięki jajom, które wyglądają jak łupież, ale nie da się ich usunąć szczotką. Według EcoSmart.com, pchły są też małe, mierzą od 1/16 do 1/8 cala i mają ciemnobrązowy kolor.
Sposoby rozprzestrzeniania się
Wesy nie przechodzą od zwierząt do ludzi ani od ludzi do zwierząt – rozprzestrzeniają się w drodze ludzie-ludzie przez kontakt z zarazonymi obszarami lub osobami. Fizyczny kontakt z osobą zarażoną weszami lub przedmiotami, a także używanie wspólnych ubrań, ręczników, dodatków do włosów i szczetek może spowodować zarazę. Pchły psie występują na psach, kotach i wielu innych zwierzętach. Mogą przenosić się między gatunkami i ukrywać w meblach, dywanach i tkaninach, czekając na okazję do karmienia. Pchły mogą też przechodzić od zwierząt do ludzi i odwrotnie.
Wpływ na ludzi i zwierzęta
Wesy nie występują na psach ani innych zwierzętach domowych, więc nie powodują u nich skutków ubocznych. U ludzi głównym problemem jest zaczerwienienie i świąd skóry głowy, a drażnienie i infekcje skórne mogą wynikać z pociągania. Wesy nie są niebezpieczne dla ludzi. Pchły na psach powodują liczne razy. Pchły mogą ugryźć ludzi, rozprzestrzeniając choroby, a po przypadkowym połykaniu mogą przenosić taśmice. Pchły są bardziej szkodliwe i mają większy potencjał rozprzestrzania chorób i sprawiania problemów psom i ludziom niż wesy.
Długość życia i liczba gospodarzów
Wesy mogą żyć do 30 dni na głowie człowieka. Potrzebują ludzkiej krwi do przeżycia i po opadaniu z głowy przetrwują do dwóch dni. Nie skaczą z człowieka na człowieka i nie żyją na psach. Wesa ma jednego gospodrza w życiu dorosłym. Pchły mogą zmieniać gospodarzy, przechodząc z psów na ludzi i odwrotnie. Mogą też przetrwać 2–14 dni bez gospodarza. Larwy pchł mogą żyć przez miesiące, a choć dorosłe pchły nie żyją długo, ich larwy mogą utrwalać zarazę długo po zginięciu dorosłych osobników.