Oba półwodne, średniej wielkości, brązowe, futrzaste, urocze, doskonale pływające. Obie żyją w grupach rodzinnych. Obie inteligentne. Obie prawie wyginęły przez ludzi. Wystarczająco podobne by pomylić, ale mają wyraźne różnice.
Kluczowe różnice
Bóbr to gryzoń
Dwa gatunki: Ameryka Północna i Europa. Drugi co do wielkości gryzoń (po kapibarze) – znane z gryzących, dłutopodobnych zębów. Pokrewne: szczury, myszy, czinczyle, jeżowce.
Flaga bobra: ogon bez futra, płaski, szeroki – jak paletka do ping-ponga. Gdy widzi niebezpieczeństwo na wodzie – uderza ogonem (sygnalizacja).
Wydra to kuna
18 gatunków na całym świecie. Rodzina kuneowate: kune, skunki, borsuki. Widać w ostrych zębach i pazurach. Przez rzekami i morzami (zależnie od gatunku). Słyną z zabawności. Grupa wydr to „romp”.
Środowisko
Półwodne = dużo wody, trochę lądu.
Bobry: stawy, tereny podmokłe. Chcą głęboką, stojącą wodę – magazyn gałązek na zimę, ucieczka od drapieżników. Jeśli brak stawu – budują tamę (jedynie ludzie bardziej zmieniają środowisko).
Wydry: kopią nory w brzegach rzek, ale nie zmieniają środowiska. Niektóre przy rzece, morskie – w morzu przy wybrzeżu. Nie budują nor – nocą zawijają się w morszczyn, by nie wypłynąć.
Dieta
Wydry: obikatywne mięsożercy. Główne jedzenie: ryby. Również małe zwierzęta (owady, ptaki). Morskie wydry wyłupują skorupiaki kamieniem na piersi.
Bobry: roślinożercy. Tylko rośliny, zwłaszcza drzewa. Zrąbają drzewa na tamy/nory + magazynują gałązki listnaste i całe drzewa w stodzie na zimę.
Przeżycie
Żaden nie ma tłuszczu – ciepło daje gęste, lśniące futro. Kapelusze z futra bobra (XIX w.), futro wydry morskiej na płaszcze – wyłowiono niemal całe populacje. Teraz prawo chroni oba gatunki – populacje odbijają się, pojawiają się tam, gdzie dawno nie widziano.