Modrynek i sinica (blue jay) nazywają się od jaskrawego niebieskiego kolorytu. Choć zamieszkują ten sam obszar Ameryki Północnej, to zupełnie inne gatunki. Różnią się rozmiarem, preferencjami siedliska i dietą, a także zachowaniem.
Wygląd
Sinica: 25–30 cm długości, rozpiętość 33–43 cm. Modrynek wschodni: mniejszy, 16–21 cm, rozpiętość 25–32 cm. Góra sinicy – nasycony błękit z czarnymi znakami, dołek biały. Modrynek – jaśniejszy błękit, pomarańczowa pierś, biały podbródek. Sinica ma czubek na głowie i duży, mocny dziób, modrynek – mały dziób, bez czubka.
Siedlisko
Sinica: centra i wschód Ameryki Północnej, rozprzestrzenia się na zachód. Lubi tereny rolnicze, lasy iglaste, gajówki, przedmieścia. Nie migruje. Modrynek: głównie południowy wschód USA. Latem na północ do lęgowania – zasięg sięga blisko zasięgu sinicy. Modrynek woli otwarte przestrzenie: pola, polany.
Zachowanie
Sinica często agresywna wobec innych ptaków – zdarza się, że zjada jaja i pisklęta z obcych gniazd. Inteligentna – w niewoli używa narzędzi do dobywania jedzenia. Wezwania głośne, rwałe. Choć to śpiewaki, najczęściej wydają gwałtowne dźwięki. W niebezpieczeństwie naśladuje wezwanie jastrzębia, by ostrzec inne sinice. Modrynek: ciche, falowane tryle. Przy zagrożeniu z ziemi – głośne „cit-cit-cit”.
Dieta
Sinica: głównie orzechy, nasiona, żołędzie (mocny dziób). Sporadycznie owady. Modrynek: głównie owady (dździice, chrząszcze). 1/3 diety to owoce leśne zimą, gdy owady trudno dostępne. Modrynek rzadko u karmników, sinica znana jako „bawialnia” przy karmniku.