Słowo "wiwarium" pochodzi z łac. "vivere" – żyć. W szerokim ujęciu wiwarium to siedlisko dla zwierzęcia – technicznie klatka na ptaki mogłaby być wiwarium. Zazwyczaj jednak wiwarium określa terrarium zamieszkiwane przez małe zwierzęta.
Przypadkowe odkrycie
W XIX wieku londyński chirurg przypadkowo stworzył ogród w słoiku, zakopując kokon w wilgotnej ziemi w szklanym słoiku. Gdy ziemia zrorośla paprocią i trawą, stracił zainteresowanie motylem i skupił się na swoim zamkniętym, samowystarczalnym ogrodzie. Od tamtej pory terraria zachwycają ludzi jako miniaturowe przykłady działającego ekosystemu.
Terraria
Terraria to miniaturowe szklarnie replikujące naturalne środowiska dla roślin żywych. Te małe ogrody zamknięte są w przeźroczystym, szczelnym pojemniku, gdzie woda, rośliny, gleba i powietrze łączą się w naturalne procesy: fotosyntezę, oddychanie i obieg wody. Wilgoć skrapla się na ścianach – zazwyczaj szklanych – i wraca do gleby, wchłaniając się w korzenie. Rośliny uwalniają gazy, które skraplają się w postaci kondensatu, kontynuując cykl.
Wiwaria
Dodanie zwierząt do terrarium zmienia pojemnik w wiwarium. Choć wielu ludzi nazywa domy swoich gadów terrariami, prawda jest taka: gdy zwierzak się osiedli, to wiwarium. Oczywiście wiwarium musi być odpowiednie dla mieszkańca, więc skupienie w wiwarium jest na zwierzętach. Terrarium opiera się na roślach, które zawiera.
Wymagana konserwacja
Jeśli masz akwarium-terrarium, zaprojektowałeś terrarium dla roślin półwodnych. Jeśli masz zwierzęta półwodne (niektóre żółwie, jaszczurki) – to akwa-wiwarium. Jeśli słyszałeś o paludarium, zazwyczaj oznacza akwa-terrarium lub akwa-wiwarium, choć czasem oznacza ustabilizowane wiwarium oparte niemal w całości na własnych bakteriach i mikrofauzie. Choć to samowystarczalne miniaturowe ekosystemy, terraria i wiwaria wymagają konserwacji, by nie rozwijały pleśni, gnicy lub nadmiaru odpadów. Konserwacja zależy od rodzaju roślin/zwierząt, rozmiaru, grubości podłoża i innych elementów projektu.