Szproty – morskie i zatoczne – to mięczaki z dwiema muszlami połączonymi zawiasem. Muszle mają charakterystyczny „szprotowaty” brzeg i są podobne kształtem (ale nie kolorem) do logo stacji benzynowej Shell. Szproty płyną wodą, trzaskając dwiema muszlami.
Szproty morskie (Sea Scallops)
Atlantycka szprota morska to najczęściej łowiona szprota w USA, według Environmental Defense Fund (EDF). Mogą dorastać do 20 cm średnicy i występują w Północnym Atlantyku od Nowej Fundlandii do Karoliny Północnej.
Istnieje drugi wariant szproty morskiej w zimnych wodach wokół Alaski i aż do Oregonu, według Sea Grant, partnerstwa rządu federalnego, stanów i uniwersytetów dbaącego o zdrowie zasobów przybrzeżnych i morskich. Ogólny łów drugiego wariantu to ułamek łowu z wybrzeża Wschodniego, mówi Sally's Place, portal kulinarno-podróżniczy.
Szproty zatoczne (Bay Scallops)
Szproty zatoczne występują w zatokach i ujściach od Nowej Anglii do Zatoki Meksykańskiej, według EDF i Sea Grant. Dorastają do ok. 10 cm średnicy.
Obecnie, według EDF, większość szprot zatocznych sprzedawanych w USA pochodzi z Chin, gdzie są hodowane w sieciach. Szproty zatoczne są mniej liczne niż szproty morskie, według Sea Grant.
Istnieje jeszcze wariant zwany szprotą kalikową (calico scallop). Mają plamiste muszle i są spokrewnione ze szprotami zatocznymi, ale są nieco większe i występują przy wybrzeżu Florydy i w Zatoce Meksykańskiej.
Łowienie
Szproty morskie pochodzą z łowisk przybrzeżnych i są łowione dragami i trawlami, według EDF. Mogą być też łowione koszami, pułapkami i sieciami.
Szproty zatoczne są hodowane i zbierane sieciami. Te w naturze łowione są grabiami i sieciami.
Anatomia
Mięsień pomaga szprotom morskim i zatocznym płynąć, otwierając i zamykając dwie muszle na przemian. Szproty mają też serię drobnych niebieskich oczek wokół rantu muszli, które wykrywają światło, ciemność i ruch, według centrum edukacji morskiej Nauticus. Mają serce, żołądek i narządy rozrodcze. Plus żabre, które wyciągają tlen i pokarm (plankton) z wody.
Mięso, które jedzą Amerykany, to mięsień między muszlami. Europejczycy jedzą całe zwierzę.
Szproty morskie i zatoczne nie żyją długo poza wodą, więc po złowieniu są natychmiast otwierane i schładzane.
Wskazówka zakupowa
Mięso powinno być twarde i kośćcionowe lub różowobiałe. Unikaj szprot zamoczonych wodą, które wydzielają mleczno-białą ciecz, radzi EDF.
Ciekawostka
Według Sea Grant, niektórzy Indianie Amerykańscy używali muszli szprot w tancach ceremonialnych i jako ozdoby. Dziś ludzie używają większych muszli jako osobnych naczyń do gotowania i podawania owoców morza.