Wszystkie szczeniaki, w tym jorki, mogą zarażyć się robakami we wczesnym wieku. Podczas odstawiania od mleka jorki często zarażają się robakami jelitowymi – należy je wyleczyć. Zazwyczaj widać je w kale. Istnieją różne rodzaje robaków u młodych jorków, ale na tym etapie nie są groźne dla życia. Warto udać się do weterynarza, jeśli podejrzewasz robaki.
Płaskorobaki (Cestody)
Zarażenie przez zanieczyszczony kal lub brudną wodę. Płaskorobaki przyczepiają się do jelit, wątroby i płuc. Różnią się rozmiarem i mogą długo pozostać niediagnozowane (brak objawów). Nie są widoczne gołym okiem – wykrywa je weterynarz mikroskopem. Leki skutecznie je eliminują.
Okrągłorobaki (Nematody)
Żyją w jelitach, często u szczeniaków (przenoszone od matki). Mierzą 7–12 cm. Nazywane: robaki serca, żołądka, jelit. Objawy mogą nie występować, ale jeśli jork ma częste biegunki/wymioty lub jest słaby – do weterynarza. Miesięczne środki na robaka serca chronią przed najgroźniejszymi.
Hakorobaki (Ancylostomy)
Zarażenie: mleko matki, płacenta, przez skórę, zjedzenie/ponuranie kala innego psa. Objawy: krwisty biegunka, niedokrwistość, utrata wagi. Niedokrwistość poznasz po bladych dziąsłach. Jeśli zarażenie nastąpiło przez skórę – pies może się drapać. Weterynarz znajdzie jaja hakorobaków w kale. Miesięczne tabletki zapobiegają hakorobakom.
Taśmice
Dojrzewają do 60 cm. Przyczepiają się do cienkiego jelitka, fragmenty odłamują się i wychodzą z kalem. Możesz zauważyć małe jaja podobne do ryżu w kalu. Pies może wymiotnąć taśmicę lub potierać pośladki o podłogę. Nie są groźne, pochodzą z pchł. Najlepsza profilaktyka: ochrona przed pchłami.