Nowotwór śródpiersia to rzadki limfoma psia. Charakteryzuje się złośliwymi guzkami w tkance limfatycznej, które rozprzestrzeniają się. Rozwija się w środku klatki piersiowej, dotykając płuc i trzustki. Limfoma może wystąpić w każdej rasie, ale najczęściej u golden retrievera, bassa, owczarka niemieckiego, terierów szkockiego i airedale, buldoga, pudla i bernardyna. Oprócz genetyki, czynniki środowiskowe (środki czystości, rozpuszczalniki, dym) i osłabiona odporność zwiększają ryzyko.
Typy
Cztery ogólne typy limfomy psiej: wieloogrodzeniowa, jelitowa, śródpiersia i ponadrzewnowęzłowa. Wieloogrodzeniowa najczęstsza. Limfony diagnozuje się w 5 stadiach. Stadium 1 – pojedynczy węzeł limfatyczny. Stadium 5 – szpik kostny, krew, inne narządy. Psy z nieleczoną limfomą śródpiersiową żyją średnio 4–6 tygodni. Chemoterapia przedłuża życie o ok. 1 rok.
Objawy
Najczęstsze: zmęczenie i duszności. Guzki ograniczają pracę płuc, płyn gromadzi się, prowadząc do zadławienia. Objawy naśladują niewydolność serca. Choroba może wystąpić w każdym wieku, najczęściej u psów w średnim i starszym. Inne objawy: zmiany skórne (wzboczenia, blady płytki), utrata wagi, apetytu, gorączka.
Diagnoza
Badania zależą od objawów i lokalizacji. Morfologia (wyszukuje wzmocnienie wapnia – przy limfomie śródpiersiowej wapń jest podwyższony). RTG, USG, badanie moczu. Jeśli znaleziono guzka – punktacja lub biopsja, by ustalić typ i stadium.
Leczenie
Operacja rzadko opcja – to choroba układowa. Najczęściej chemoterapia. Gdy chemoterapia niemożliwa – kombinacja leków doustnych i wstrzykiwanych co tydzień, by przedłużyć życie i zmniejszyć objawy. Ważny plan żywieniowy: niskowęglowodanowa dieta bogata w omega-3, wspierająca odporność.