Zapalenie płuc to ogólny termin oznaczający stan zapalny płuc. Istnieje kilka typów, wywoływanych przez wirusy, bakterie, grzyby lub pasożyty. Choroba rzadko dotyka zdrowych dorosłych psów – zazwyczaj szczeniąt, seniorów lub psów z obniżoną odpornością. Ciężkie zapalenie płuc zagraża życiu – natychmiast udaj się do weterynarza.
Przyczyny
Szczenięta z kaszlem szwowym ryzykują bakteryjnym zapaleniem płuc, podobnie psy z bronchitą, zapadniętą trąpieą lub ciałami obcymi w drogach oddechowych. Grzybowe – od infekcji grzybowych i wdychania zarodników. Wirusowe – karniak, parwowirus, infekcje górnych dróg oddechowych. Pasożytnicze – robaki płucne i sercowe. Alergiczne – alergeny i drażniące substancje. Chemiczne – wdychanie dymu lub chemii. Aspiracyjne – aspiracja płynów do płuc.
Objawy
Mokry, bąbelkowaty kaszel (płyn w płucach), gorączka, apatia, szybkie oddychanie i puls. Czasem gęsty napływ z nosa. W ciężkich przypadkach pies siedzi/leży z wydłużoną głową i wydanymi łokciami – stara się rozszerzyć klatkę piersiową. Kaszel to główny objaw, ale może mieć inne przyczyny – zawsze skonsultuj się z weterynarzem.
Leczenie
Diagnoza: rentgen klatki piersiowej i badania krwi. Łagodne objawy – leczenie w domu antybiotykami. Ciężkie – hospitalizacja i opieka 24/7. Na szpitalu: płyny dożylnie (utrzymują nawilżenie, by kaszel mógł wykaślać gnoj i płyn), antybiotyki, fizjoterapia (uklaskiwanie klatki piersiowej, by luzować wydzielinę).
Opieka po szpitalu
W domu: trzymaj psa w cieple i sucho, wyprowadzaj tylko na potrzeby fizjologiczne i bardzo lekki ruch, nie dopuszczaj do wychłodzenia. Inhalacje parą 10–15 min dziennie (lub kąpiel para w łazience) luzują płyny. Fizjoterapia kilkukrotnie dziennie. Pilnuj dawek antybiotyków. Kontrolne wizyty i rentgeny u weterynarza.