Według Humane Society (2009 r.) rocznie do schronisk trafia 6–8 mln bezdomnych zwierząt. Sterylizacja/kastracja to najlepsza metoda zmniejszania tych liczb. Mimo to wielu właścicieli ma obawy – część to mit, część ma podstawy.
Otyłość
- Prawda: sterylizowane/kastrowane zwierzęta łatwiej tyją (Yourpurebredpuppy.com) – zmienia się metabolizm i hormony. Rozwiązanie: mniej jedzenia (wolniejszy metabolizm) + odpowiedni ruch.
Ryzyka zabiegu
- Narkoza ogólna niesie ryzyko (jak u ludzi). Badanie w Kanadzie: ryzyko śmierci u psów przy narkozie ~1 na 900 (Vetinfo.com).
Zmiana osobowości
- Obawa: zabieg zmieni naturę psa. Rzeczywistość: osobowość zazwyczaj zmienia się na lepsze – mniej agresji, większa afekcyjność, skupienie na rodzinie.
Brak jąder
- Niektórym właścicielom przeszkadza brak jader u samca. Dostępne są implanty jądrowe (Dogsey.com).
Przeciwwskazania behawioralne
- Psy z agresją strachową: kastracja obniża testosteron, co może pogorszyć problem. Suce z dominującą agresją: sterylizacja może pogorszyć zachowanie (spadek estrogenu).
Problemy moczowe
- Sterylizowane suce mogą rozwijać nietrzymanie moczu (wyciek w senie/spoczynku). Leczone lekami.
Zmiana sierści
- Negatywny wpływ na strukturę i wzrost sierści – może, ale nie musi wystąpić.
Pokrycie
- Argument: samce muszą pokrywać, by zachowywać się lepiej. Często odwrotnie: po pokryciu pies staje się bardziej zainteresowany, mniej posłuszny, trudniejszy do kontrolowania.