Wirus wściekliźny atakuje UKN ludzi i zwierząt – wysoce zaraźliwy. Szczepionka chroni pupila. Choć rzadko, może dać poważne skutki uboczne – zależne od zwierzęcia i typu szczepionki.
Typy szczepionek
- Żywe i zabite (martwe). Każda ma zalety/wady. Zmodyfikowane żywe: mała ilość żywego wirusa – może dać reakcje. Martwe: wirus zabity, wiecej wirusa na dawkę by działać. Dodatki (np. glin) stabilizują.
Łagodne skutki
- Po iniekcji: zmęczenie, apatia, drażliwość. Młode zwierzę może potrzebować zachęty do jedzenia. Wstrzyk w tylną nogę – pies może chodzić na skróconej nodze, drgnąć, syczeć przy dotyku. UKN reaguje na wirus – zachowanie zmienione na godziny/dni. Powinno poprawiać. Monitoruj, informuj weterynarza o pogorszeniu.
Umiarkowane skutki
- Obrzęk, świąd, opuchnięte oczy. Mija w 1–2 dni. Informuj weterynarza; jeśli obrzęk rośnie – wizyta.
Ciężkie skutki
- Żywe szczepionki: czasem wpływ na kończyny przez UKN. Przy dobrej opiece niektórzy wracają do chodu. Rdzeń/ mózg -> encefalomielitis. Różne objawy w zależności od miejsca: chodzenie na skróconej nodze -> progresja, zsuwanie twarzy. Martwe szczepionki: częstsze reakcje immunologiczne – szok anafilaktyczny. Wymioty, narastający obrzęk/świąd, duszności -> natychmiast do weterynarza. Dodatki mogą wywołać nowotwory u psów. Monitoruj miejsce wstrzyknięcia – puchnące guzki. Wczesne leczenie skuteczniejsze.