Powietrze na poziomie morza bogate w tlen. Z wysokością ciśnienie i tlen spadają. Ludzie cierpią: bóle głowy, nudności, duszności, zmęczenie. Psy w podróży też są wrażliwe. Ucz się rozpoznawać objawy, zwłaszcza powyżej 2400 m n.p.m., gdzie tlenu o 40–45% mniej.
Odwodnienie
Cienkie powietrze = suchość → odwodnienie. Rada: pij więcej wody, zwłaszcza pierwsze dni. Pies zależy od Ciebie – miska zawsze pełna. Wspinaczka: zabierz wodę na dwoje, więcej niż myślisz.
Zawroty głowy / brak koordynacji
Może wynikać z zbyt szybkiego wspinania. Nie wspinaj gwałtownie. Ścieżki na górę są zakręcone – idź powoli. Rób przerwy – objawy u psa występują też u ludzi. Twoja ostrożność chroni obojga.
Lentyzm / apatia
Jeśli energiczny pies staje się leniwy – to choroba wysokościowa. Brak tlenu. Przerwa, oddech. Jeśli nie pomaga – powoli zszedł w dół, by zwiększyć tlen. Nie pozwól, by wyczerpał się Ty ani pies – musicie wrócić do schronu/samochodu.
Hechanie z śliną
Wszystkie psy hecają, ale jeśli dołączy obfita ślina – górskie powietrze szkodzi. Znasz swego psa. Obserwuj nietypowe zachowania: dezorientacja, zamęt. Działaj prewencyjnie.