Klonowanie – kontynuacja relacji?
Właściciele silnie przywiązani do pupili, którzy żyją krócej od ludzi. Firmy oferują klonowanie – kopie ulubionych zwierząt. Ale są plusy i minusy.
Argumenty
Kontynuacja relacji
- Klonowanie nie ożywia zmarłego przyjaciela, ale daje zwierzę ze skłonnością do tych samych cech emocjonalnych i behawioralnych. Pozwala zachować poczucie ciągłości.
Ryzyka zdrowotne
- 23% klonowanych ssaków nie osiąga dorosłości w zdrowiu. National Geographic: otyłość, anemia, wady serca, zwłóknienie wątroby, niewydolność oddechowa.
- Teoretycznie genetycznie identyczne = te same skłonności co dawca, ale problemy utrzymują się, nauka nie wie jak obniżyć ryzyko.
- Dodatkowe ryzyko dla matki zastępczej: komplikacje ciąży, operacje.
Niedoskonale kopiowanie
- Klon nie wygląda identycznie. U wielokolorowych zwierząt wzory futra się różnią (losowe rozkładanie pigmentu).
- DNA daje skłonności, ale środowisko i doświadczenia kształtują charakter. Nigdy nie uzyskasz identycznego pupila.
Koszt
- Dobrze hodowane zwierzęta: setki/tysiące $. Klon kota: dziesiątki tysięcy $. Przy ryzykach i różnicach – czy warto?
Wpływ społeczny
- Humane Society: mamy problem nadpopulacji. Jeśli zależy Ci na zwierzętach – adoptuj ze schroniska, zamiast wydawać fortunę na klona.
- Wrzesień 2009: BioArts International zaprzestało klonowania psów – nie może konkurować z firmami tniejącymi koszty i omijającymi standardy etyczne.