W medycynie weterynaryjnej „dół oczny” to kość dołkowa oraz jej treść: oko, nerwy, tkanki. Anatomia zależy od rasy – wielkość i kształt predysponują do chorób orbitalnych. Przyczyny: reakcje immunologiczne, wady wrodzone, urazy, stany zapalne, nowotwory.
Glaucoma (jaskra)
Oko produkuje płyn, który odplywa kanałem nosowym. Przy glaucoma odpływ jest zaburzony – ciśnienie wewnątrzgałkowe rośnie. Powoduje powiększenie gałki, zniekształcenie, ślepotę. Może być dziedziczna lub wtórna (nowotwór, stan zapalny, katarakta, odrzucenie siatkówki). Wczesne: krople, ratunek oka. Zaawansowane: usuwanie oka.
Choroba gruczołu ślinowego pomarańczowego
Stan zapalny/guz gruczołu uciska dołek oczny – gałka wystaje lub zanika. Abces zęba może powiększyć gruczoł, zniekształcić dołek. Infekcja może się rozprzestrzeniać na kość dołkową – silny ból. Leczenie: usuwanie zęba, drenaż, antybiotyki. Czasem operacja usuwania gruczołu, przeszczepy tkanki i kości.
Nowotwór dołka ocznego (orbitalna neoplazja)
Wolnorosnący rak, mało objawów do stadium zaawansowanego. Prognoza zła. Objawy: wystawanie gałki, ból przy otwieraniu ust, gorączka, utrata wzroku, zaczerwienienie, zniekształcenie dołka. Średni wiek diagnozy: ok. 8 lat. Diagnoza: USG, biopsja igłowa. Jeśli bez rozlane – operacja, często z usuwaniem gałki, tkanki, kości, nerwów.
Zespół Hornera
Oczy cofają się w dołku. Powieki opadają, mogą się zawracać, drażniąc oko. Mięśnie twarzy atrofują (paraliż). Przyczyna: uraz, stan zapalny, nowotwór w mózgu, uszach, kręgosłupie. Leczenie: krople na objawy + leczenie przyczyny. Bez nowotworu – wygaszenie w 6–8 tyg.