Nowotwór to anormalny wzrost tkanki przez niekontrolowane dzielenie komórek bez funkcji fizjologicznej. Mogą być łagodne lub złośliwe. Łagodne rosną wolno, zazwyczaj w jednym miejscu; złośliwe szybciej i dają przerzuty.
Nowotwory oka u psów
Większość nowotworów oka u psów to zmiany łagodne, ale wiele prowadzi do wtórnego glaukoma. Mogą zakłócać widzenie. Występują w oku, za okiem, na powierzchni lub na powiece. Wiele da się usunąć chirurgicznie; przy złośliwych lub glaukomie zaleca się enukleację (usunięcie oka).
Zabiegi chirurgiczne
Sektorowa iredektomia – usunięcie dużego fragmentu tęczówki. Standard przy glaukomie i melanomach.
Ablacja laserem diodowym – spalanie nowotworu laserem. Częste przy adenomach/adenokarcinomach ciała rzęsistego i melanomie tęczówki.
Enukleacja – usunięcie oka. Prosta: samo oko; złożona: oko + mięśnie i tkanki dołka ocznego.
Nowotwory wewnątrzogłębowe
Melanoma tęczówki – najczęstszy nowotwór oka psa. Zazwyczaj łagodny, wolno rosnący, ciemny. Często duży przy wykryciu (ciemna tęczówka maskuje). Jeśli w ciele rzęsistym – glaukom zazwyczaj występuje przed diagnozą. Duże nowotwory – iredektomia; małe – laser diodowy (może zabić komórki i wywołać odpowiedź immunologiczną).
Adenomy i adenokarcinomy ciała rzęsistego – drugie co do częstotliwości. Różowe/czerwone masy w źrenicy. Większość łagodna, rzadko dają przerzuty, ale prowadzą do glaukoma. Usunięcie chirurgiczne możliwe, ale przy glaukomie – enukleacja.
Nowotwory dołkowe
Stosunkowo częste. Większość to choroba przerzutowa lub przedrosty sąsiednich nowotworów. Diagnoza trudna (lokalizacja) – USG lub bioptat. Często wykrywane późno – prognoza gorsza nawet po operacji.
Nowotwory powiek i gruczołów łzowych
Adenom tłuszczowy (meibomian adenoma) – najczęstszy nowotwór powieki. Pochodzi z gruczołów tłuszczowych powieki. Wolno rosnące, łagodne, czasem krwawią. Drażnią rogówkę (tarcie, lipidy zapalne). Usunięcie chirurgiczne skuteczne, jeśli całkowite.
Nowotwory gruczołu łzowego – częste wokół oka. Zazwyczaj złośliwe (adenokarcinomy), trudne do usunięcia, rozrastają się w tkanki sąsiednie. Nawracają, jeśli nie usunięte całkowicie. Rzadko dają przerzuty dalekie, ale prognoza zła z powodu inwazyjności i trudności usunięcia.