Buldog angielski to pies średniej wielkości o masywnym ciele i głowie oraz krótkich nogach. Ma szerokie, krótkie pyszczki i duże szczęki. Ogon może być zakręcony lub prosty, a sierść w kolorach od czerwieńcej brindle do biały. Buldozy dorastają do 30–40 cm wysokości i ważą 22–25 kg w zależności od płci. Często hodowane jako towarzysze, ale narażone na wiele problemów zdrowotnych.
Problemy skórne
Buldogie angielskie są narażone na infekcje skórne pasożytnicze i niepasożytnicze. Częste choroby: egzema, atopowe zapalenie skóry (CAD), łojotok, ostre zapalenie skóry wilgotnej, pioderma urazowe, reakcje alergiczne, trądzik. Buldogi z alergiami skórnymi mogą się drapać, gryźć, pogarszając stan. Najczęstsza choroba skórna to egzema – guzki i pęcherzyki. Drapanie prowadzi do otwartych ran. Nawety często występują przy stresie, alergiach, ugryzieniach owadów. Zazwyczaj najgorzej latem.
Dysplazja łokci i bioder
Buldogi często mają abnormalny rozwój stawów łokci i bioder, co prowadzi do dysplazji. Z dojrzewaniem miękkie tkanki wokół stawów osłabiają. Pies może biegać i chodzić inaczej, by nie wyprostowywać stawów do końca. Choroba postępuje do ograniczenia ruchomości i utraty tonusa mięśni.
Problemy oddechowe
Buldogie często mają wady twarzy: zwarte przejścia nosowe i małe jamy zatokowe. Rasa narażona na wady krtani i trądzik, co utrudnia oddychanie. Dlatego psy oddychają ustami i chrapią we śnie. Dychać jest powszechne nawet w spoczynku, bo nie mogą oddychać nosem. Buldogi z problemami oddechowymi mają zwiększone ryzyko uderzenia termicznego latem. Nie wolno ich zostawiać na zewnątrz powyżej 26°C.
Wzdęcia
Buldogie mają częste problemy z jelitami. Układ trawienny jest bardzo wrażliwy na jedzenie, więc buldogi powinny jeść ścisłą dietę weterynaryjną i nigdy nie jeść ludzkiego jedzenia bez zgody weterynarza. Każdy pies inny – może potrwać, by znaleźć odpowiednią karmę. Nawet zdrowe buldogi często mają wzdęcia.