Niektóre z najgorszych patogenów nie są wybredne co do invadowanych ciał. Dla tych germa tkanki ssaków, ptaków i gadów wydają się równo zachęcające. Dlatego oksolocyna, lek opracowany do leczenia infekcji bakteryjnych u ludzi, działa tak samo u wielu zwierząt, z którymi żyjemy i które kochamy. Oksolocyna i wszystkie jej pochodne dostępne są tylko na receptę weterynarza.
O oksolocynie i jej pochodnych
- Oksolocyna, antybiotyk szerokiego spektrum z grupy chinolonów, stosowana przez weterynarzy do infekcji bakteryjnych. Działa przez neutralizację specyficznego enzymu w bakteriach, uniemożliwiając im rozmnażanie i naprawę. Przez lata te chinolony były ulepszane do wielu pochodnych o nieco innych strukturach, skierowanych na konkretne zwierzęta/choroby. Najnowsze wersje, zmodyfikowane atomami fluoru, to fluorochinolony. Nazwy ogólne weterynaryjnych chinolonów często kończą się na „-floxacin”. Np. enrofloxacin, marbofloxacin, difloxacin, orbifloxacin – wszystkie do kotów i psów.
Uraz, infekcje i choroby oka
- Gdy kocie walczą ze sobą lub z psami, urazy rogówki z infekcjami bakteryjnymi to częsta konsekwencja u obu gatunków. Ciężkie urazy mogą wymagać operacji, ale by wyczyścić infekcje, weterynarze często stosują krople lub maść oftalmiczną z oksolocyną. Zapalenie spojówek zakaźne wywołane przez stafilokoki, mycoplazmę, chlamydię, pseudomonas i inne bakterie też dobrze reagują na oksolocynę. U kotów zapalenie spojówek od wirusa herpesowatego kota może stać się przewlekłe, zwłaszcza w domach z wieloma kotami. Jedno niebezpieczne działanie uboczne: u kotów oksolocyna może prowadzić do degeneracji siatkówki. Lek stosuje się też do infekcji oka u innych ssaków, ptaków i gadów.
Infekcje bakteryjne układowe
- Gdy szkodliwe bakterie attaкуją ciała zwierząt, weterynarze często leczą infekcje lekami z grupy oksolocyny doustnie lub wtrysku. Tularemia (F. tularensis) – występuje w całej USA, króliki główny wektor – stąd „gorączka królików”. Koty i psy też mogą przesłać to śmiertelne choroby na ludzi. Koty zazwyczaj mają cięższe objawy i większe ryzyko śmierci niż psy, ale u obu gatunków tularemię typowo leczy fluorochinolonami. Pozytywne wyniki też przy brucelozie psiej (układ rozrodczy, porony) oraz infekcjach skóry, tkanki miękkiej, zapaleniu gruczołów mlekowych, prostaty, otrzewnej i kości u psów i kotów.
Dżuma grzęzienna, septyczna i płucna
- Bakteria Yersinia pestis (dżuma grzęzienna, Połowa Europy XIV w.) wciąż żyje w USA, głównie w Oregon, Arizona, Kolorado, Kalifornii, Nowym Meksyku. Wedle Merck Veterinary Manual: średnio ok. 10 przypadków u ludzi rocznie, ale psy i koty ugryzione przez pchły szczurów/gryzoniów mogą prinieść pchły do domu i zarazić rodzinę. Dżuma grzęzienna atakuje układ limfatyczny; gdy przejdzie do innych układów – dżuma septyczna (przenoszona sekrecjami); gdy zajmie płuca – dżuma płucna (przenoszona powietrzem). Choć fluorochinolony nigdy nie były badane w badaniach klinicznych na psach/kotach z dżumą, leki były skuteczne w leczeniu zwierząt w regionach, gdzie choroba jest endemiczna u dzikich zwierząt – donosi Merck Veterinary Manual.