Jak radzić sobie z padaczką u psa – kroki do podjęcia

Co to jest padaczka u psów?

Padaczka u psów to stan neurologiczny objawiający się napadowymi drgawkami, który najczęściej diagnozuje się u psów w wieku od 1 do 5 lat. Zgodnie z College of Veterinary Medicine Uniwersytetu Ohio State, padaczka ma podstawy genetyczne – jest dziedzicznym defektem chemizmu mózgu. Psiaki z tą chorobą nie wykazują uszkodzeń strukturalnych mózgu.

Typowy napad trwa około 2 minut i objawia się: sztywnością nóg, skłucowaniem szczęk, ślinieniem, niekontrolowanym oddawaniem moczu i kału oraz brakiem reakcji na otoczenie.

Leczenie farmakologiczne

Leki przeciwpadaczkowe (fenobarbital, bromek potasu, diazepam) nie wyleczają choroby, ale skutecznie zmniejszają częstotliwość, długość i siłę napadów. Kluczowe jest regularne przyjmowanie leków i prowadzenie dziennika napadów (data, czas trwania, ciężkość) – pomaga to weterynarzowi dobrać optymalne dawkowanie.

Monitorowanie poziomu leku we krwi

Regularne badania krwi są niezbędne, aby sprawdzić, jak organizm psa metabolizuje lek. Na początku terapii badania wykonuje się co 2–4 tygodnie, po ustabilizowaniu dawki – co 6 miesięcy. Dzięki temu unikamy nietoksyczności lub nieskuteczności leczenia.

Jak zachować się podczas napadu?

  • Zachowaj spokój i zanotuj czas trwania napadu.
  • Jeśli pies leży na kanapie czy łóżku, delikatnie przełóż go na podłogę, by nie upadł.
  • Odbuduj wokół niego przestrzeń – odsuń meble, na które mógłby się uderzyć.
  • Nie wsuwaj rąk do pyska psa – w trakcie napadu nie rozpoznaje opiekuna i może ugryźć bez woli.
  • Po napadzie zapisz szczegóły w dzienniku.

Jakość życia psa z padaczką

Przy prawidłowo dobranym leczeniu psy z padaczką żyją tyle lat co zdrowe psy. Napady zazwyczaj występują raz w miesiącu lub rzadziej i są łagodne. W przerwach pies może prowadzić normalne, aktywne życie. Weterynarze zalecają niehodowlanie psów z padaczką (choroba jest dziedziczna) oraz sterylizację suek, gdyż zmiany hormonalne w czasie cieczu mogą osłabiać działanie leków.