Szczeniaki jamników mogą dziedziczyć problemy skórne lub chorować na ropnicę (demodekoz). Czynniki środowiskowe, roztocza, robaki, weszki – wszystkie mogą powodować choroby skórne. Objawy: silne świądzenie, sucha skóra, skorupki, raany, owrzodzenia, wypadanie futra.
Acanthosis nigricans
Dziedziczne schorzenie skóry u jamników. Pojawia się w wieku 3–12 miesięcy, diagnozuje weterynarz. Acanthosis nigricans powoduje przerzedzenie skóry w pachwinach i czasem pachwinach. Inne objawy: wypadanie futra w tych miejscach, skóra skórzasta, łojotok (skóra ranzna, tłusta). Szczeniaki z łojotokiem często rozwijają infekcje bakteryjne/drożdżowe. Nie ma leczenia przyczynowego – kortykosteroidy i kremy miejscowe łagodzą. Jamniki z tą chorobą nie powinni się rozmnażać.
Ropnica (demodekoz)
Szczeniaki jamników mogą chorować na ropnicę od roztocza u szczeniaków 3–12 m-cy, żyjącego na skórze. Weterynarze nie wiedzą, dlaczego niektórzy chorują, a inni nie – teoria: roztoczo produkuje substancję obniżającą odporność. Częstsze u rasowych. Objawy: raany zrzewiające/skorupiające, wypadanie futra w wielu miejscach. Leczenie: szampon medykamentowy i insektycyd na roztocza.
Ropnica cheyletiella
Szczeniaki bardziej narażeni na ropnicę cheyletiella (chodząca forfora). Może wynikać z czerwonawiego roztocza na skórze. Objawy: forfora na grzbiecie, głowie, szyi, łagodne świądzenie. Bardzo zaraźliwa, ale zazwyczaj łatwo leczona u weterynarza.