Ropień (mange) = choroba skórna od ropieńców. Objawy zależą od gatunku (ASPCA). Weterynarz: typ ropnia + leczenie. Leki możliwe, monitoring zalecany.
Skrępica (Sarcoptes scabiei)
Łatwa transmisja psa-pies, też na ludzi. Pasożyty: owalne, jasne. Objawy u psa: ekstremawny świąd, drapanie, pobudzenie. W czasie: łysienie, podrażnienia, rany. U ludzi: czerwona, guzkowata wysypka. Trudne wyeliminowanie, jeśli środowisko zaniedbane. Klatki, posłucha, obroże – czyszczenie/wymiana (ASPCA).
Ropień demodektyczny (Demodex)
Demodex normalny na psach, zazwyczaj nieszkodliwy. Ale populacje mogą wzrosnąć.
Lokalny: 1–2 miejsca, łysiny, łuskotność. Częste u szczeniąt, zazwyczaj samoznikający.
Uogólniony: duże fragmenty ciała, infekcje bakteryjne wtórne. Może wskazywać na słabą odporność.
Demodekozja piodermatytyczna (tylko łapy): najtrudniejsza do leczenia, najczęstsze infekcje wtórne.
Diagnoza
Badanie fizykalne, historia, skrobienia skóry (identyfikacja pasożytów). Głębokie pasożyty trudne do wykrycia – diagnoza na podstawie objawów i historii (ASPCA).
Leczenie
Zależne od typu/przypadku: preparaty miejscowe, zastrzyki, szampony, leki doustne. Skrępica: izolacja (zapobieganie rozprzestrzenianiu). Antypasożytowe + leki objawowe = efekty w miesiąc. Ciężkie: dodatkowe leki na infekcje wtórne. Po 2 czystych skrobieniach (brak pasożytów) – odstawienie. Kontrolne skrobienie po ~miesiącu.
Unikanie nawrotów
Skrępica: trzymaj psa z dala od potencjalnie zainfekowanych. Kontrolne skrobienia przy wizytach. Szczenięta z lokalnym ropniem – zazwyczaj bez nawrotów. Starzy psi z uogólnionym – choroby bazowe do wyleczenia. Rasy narażone – nie hodować (ASPCA).