Rodzaje ropny (mange) u psów

Ropnica pchła (Sarcoptes scabiei)

Pasożyty żyją w górnych warstwach naskórka, jadą obumarłe komórki, samice wiercą tunele i składują jaja.
Wiercenie i wrażliwość na produkty pasożytów wywołują silne świąd (pruritus) -> autotrawma, zapalenie skóry, wypadanie włosów.
Objawy: skorupy na brzuchu, klatce piersiowej, uszach, głowie, łokciach, nogach. Bez leczenia skóra zgrubiała i zakorzeniała, często infekcje bakteryjne i drożdżowe.
Leczenie: seria kąpieli wapienno-siarczystych + leki systemowe (antybiotyki, przeciwpasożytowe).

Pasożyty żyją we włosach i gruczołach tłuszczowych zdrowych psów (flora fizjologiczna), zazwyczaj nie chorują.
Choroba wyłamuje się przy immunosupresji lub innej chorobie układowej.
Postać miejscowa (psi <2 lata): zazwyczaj nieświądowa, samowyleczna.
Postać uogólniona: poważna – zmiany skórne, infekcje bakteryjne, łysienie (alopecja), apatia, gorączka, ciężkie zapalenie tkanki podskórnej (celulitis).
Leczenie: kąpiele amitrazem (przeciwpasożytowe) co 2 tyg. + antybiotyki na infekcje skórne.

Pasożyty w kanałach usznych, na martwych włosach i naskórku. Często na głowie i szyi.
Objawy: drapanie, trząsanie głową, stan zapalny, wypływ „popiołkowy” z ucha.
Leczenie: krople do ucha z parasiticydem przez kilka tygodni.

Pasożyty na powierzchni skóry (grzbiet, ogon) w dużych grupach (zwierzęta, schroniska).
Objawy: łuszczenie jak duże płatki forfory. Świąd zmienny.
Leczenie: kąpiele wapienno-siarczyste lub pirynowe co tydzień przez 6–8 tyg. + lek przeciwpasożytowy.