Identyfikacja
Małe ataki (częściowe lub ogniskowe) często dotyczą tylko jednej części ciała, np. głowy, nogi lub oczu. Ta część porusza się powtarzalnie, a pies nie może tego zatrzymać. W przeciwieństwie do wielkiego ataku, pies przy małym ataku pozostaje przytomny. Z wiekiem atak może rozprzestrzeniać się na inne partie ciała.
Przyczyny
Przyczyny małych ataków to m.in.: urazy mózgu, guzy mózgowe, szok po wypadku (np. potrącenie), zatrucia, reakcje na leki, niewydolność wątroby lub nerek, choroby zakaźne (encefalitis, nosówka, epilepsy). Właściciele powinni zanotować wszelkie towarzyszące objawy (wymioty, biegunka, niezdolność do chodzenia), by ułatwić diagnozę.
Leczenie
Leczenie zależy od przyczyny. Jeśli nie znaleziono przyczyny (zatrucia, urazu, guza), diagnozuje się epilepsię. Nie ma na nią lekarstwa, ale ataki kontroluje się lekami: fenobarbital, primidon, bromek potasu, diazepam (Walum) – samodzielnie lub w kombinacji. Niektórzy psi poprawiają się po zmianie diety i akupunkturze.
Rasy narażone
Niektóre rasy częściej chorują na epilepsję, co może prowadzić do wielkich lub małych ataków. Należą do nich: beagle, jamnik, owczarek niemiecki, rasy oparte na owczarku niemieckim (np. belgijski terwuer), koker spaniel, kolendra, miniaturowy schnauzer, pudel, golden retriever, labrador retriever, irish setter, fox terier drzoskowaty.
Okres występowania
Małe ataki mogą wystąpić w każdym wieku w zależności od przyczyny (zatrucie, guz). Jeśli przyczyną jest epilepsja, zazwyczaj pojawiają się u psów w wieku 6 miesięcy – 3 lat, czasem do 5 roku życia. Leczenie epilepsii trwa do końca życia psa.