Wscieklizna puchlinowa to choroba skórna wywołana psoapką Sarcoptes scabiei. Choć żyją na ludziach i innych zwierzętach, wolą psy. Nazywana łuszczycą psim, pasożyty envahują skórę zdrowych psów. Typowe objawy: wypadanie sierści, świąd – ale dobre leczenia łatwo kontrolują chorobę.
Gospodarze
Łuszczyca żyje na ludziach, dziczych i domowych psach, kotach, niedźwiadach. W Ameryce Północnej: lisy rudkie, wilki, kojoty. U zwierząt dziczych – głównie młode. Psoapki wiercą pod warstwę skóry i tam zostają, dając wypadanie sierści, łożyska, wysypki, świąd przez cały pobyt.
Przenoszenie
Bardzo zakaźne. Psoapki przenoszą się i zarażają w każdym stadium rozwoju. Zazwyczaj wymagany kontakt bezpośredni ciałem. Zarażone przedmioty też przenoszą. Populacje adaptują się do gospodarzy – ludzkie populacje szybciej krążą u ludzi. Według Pet Education: „dzięki zdolności psoapki do przeżycia poza gospodarzem, psy mogą zarażać się bez bezpośredniego kontaktu z zainfekowanym zwierzęciem”.
Rozmnażanie
Samiec i samica na skórze psa parzą się, zanim samica wierci pod skórę. Samica idzie min. pół cala (ok. 1,3 cm), składa jaja w trakcie kopania tunelem. Czasem tunel ma kilka cali, potem samica umiera. Samica umiera po złożeniu jaj, które wylęgają w 3–4 dni.
Stadium larwalne i nimfy
Po wylęgu larwy wspinają się skórą na powierzchnię, stają się dorosłe w 2 tygodnie. Pierwsze stadium: 6 nóg, potem dojrzewają do nimf z 8 nogami. Na końcu tunelem nimfy linują i stają się dorosłe. Przez cały proces jedzą komórki skórne.
Psoapki
Mikroskopijne psoapki to nie owady. Blizsze pająkom. Żyją 3–4 tygodnie w skórze gospodarza. Cały cykl: 2–3 tygodnie. Samce dojrzewają w 13–16 dni, samice 18–23 dni, zapłodnienie w ostatnim stadium rozwoju samicy.