W przeciwieństwie do ludzi, psy zazwyczaj nie potrzebują dodatkowej witaminy C (kwas askorbinowy). Psy, jak wiele innych zwierząt, syntezują witaminę C w układzie gruczołowym. Zdrowy pies produkuje ok. 18 mg witaminy C na funt masy ciała (np. pies 23 kg -> ok. 900 mg/dobę), zapewniając stały poziom askorbinianu. Niektórzy weterynarze sugerują suplementację w zależności od zdrowia. Ale nadmiar witamin może mieć poważne konsekwencje.
Psy zazwyczaj nie potrzebują witaminy C
Pies syntezuje tyle witaminy C, ile potrzebuje, w wątrobie z minerałów z diety. Ludzie albo nigdy nie mieli tej zdolności, albo ją straciły. Dodatek witaminy C wyłącza własną produkcję u psa – czasem na zawsze. Wątroba i nerki psa nie tolerują nadmiaru askorbinianu. Organizmus próbuje go usunąć, stresując narządy. Długotrwały nadmiar -> uszkodzenie nerek i wątroby, zagrożenie życia.
Znaki braku i nadmiaru
Naturalne źródła: ziemniaki, kalafior, pomidory, owoce jagodowe, cytrusy. Kilka kawałków owoców nie zakłóci równowagi. Objawy niedoboru: większa podatność na infekcje, bóle stawów, wolniejsze gojenie. Nadmiar (naturalne środek przeczyszczający): biegunka. Przemocne dawki -> kamienie nerkowe.
Kiedy warto zrobić wyjątek
Psy ze specyficznymi problemami (infekcje, urazy) mogą skorzystać z suplementacji. Weterynarz ustali dawkę i czas. Tu witamina celuje w konkretny problem. Zazwyczaj odstawia się po kilku dniach.
Ester-C dla psów
Buforowana witamina bez recepty, np. Ester-C (wapnian askorbinian – wersja z wapnem, łatwo wchłanialna, 114 mg wapnu na 1000 mg askorbinianu) może pomóc przy urazach lub problemach oddechowych. Działa antyoksydacyjnie i przeciwzapalnie. Badanie z 1990 r. (Norwegian Veterinary Journal 102): dr Geir Erik Berge dawał Ester-C niepełnosprawnym psom przez 6 miesięcy. Po kilku dniach większość poprawiła się znacząco.
Psy produkują witaminę C z diety
Dobra karma (weterynaryjna, specjalistyczna, z marketu) dostarcza składniki. Z tego jedzenia wątroba syntezuje witaminę C potrzebną do sprawnego funkcjonowania.