Każda rasa ma predyspozycje genetyczne. Psy >27 kg (60 lbs) = rasy duże. Choroby związane z gwałtownym wzrostem szczeniaków i dużymi posiłkami. Rasy: bernardyny, nowofundlandczycy, dogi niemieckie, labrador retrievery, owczarki niemieckie.
Rozciążenie i skręt żołądka (GDV/Bloat)
Stan groźny dla życia: wejście i wyjście żołądka skręca się, zamykając gaz i płyn. Czas kluczowy – im bardziej puchnie żołądek, tym mniejsza szansa na ratunek operacją. Objawy: nieskuteczne wymioty, puchnięty brzuch, ślinotok, niepokój. Psy z głęboką klatką piersiową (owczarki, dogi) najbardziej narażone. Jeśli pies przeżyje – duże ryzyko nawrotu. Profilaktyka: kilka małych posiłków dziennie, nie głoć jedzenia, ogranicz wodę i ruch na 1 h po jedzeniu.
Niewydolność wyproszczowa trzustki (EPI)
Głównie owczarki niemieckie. ~70% owczarków brakuje enzymu trzustkowego do trawienia w cienkim jelicie. Pies nie wchłania składników -> biegunki, groźne niedożywienie. Objawy: skrajne pragnienie, gwałtowna utrata wagi, luzne, żółte stolce. Nieuleczalne, ale kontrolowalne enzymami trawiennymi i dietą łagodną.
Rozszerzenie przełyku (Megaesophagus)
Może dotknąć każdej rasy, ale najczęściej duże psy: dogi, owczarki, golden retrievery, charty afrykańskie. Pokarm nie przechodzi przełykiem (łączy gardło z żołądkiem). Rozszerzony przełyk zatrzymuje pokarm -> bierne wymioty. Często u młodych psów (wrodzona forma – niedorozwinięte nerwy). Wrodzona forma – większa szansa na wyleczenie. Nabyta: uszkodzenie nerwów (guzki, choroby).