Co to jest szczepionka DHPP?
DHPP to kombacja czterech szczepionek: przeciwko chórzybie, zapaleniu wątroby (adenowirusowi), parvowirusowi i paragrypie. Podaje się ją szczeniom w serii 3–4 dawek, potem co 1–3 lata psom dorosłym. Razem z szczepionką na wściekłość tworzy zestaw szczepionek podstawowych (core), zalecanych wszystkim szczeniom. Inne szczepionki (leptospiroza, koronawirus) daje się tylko w sytuacjach wysokiego ryzyka.
Składniki i ich znaczenie
- Chórzyba: wysoce zaraźliwa, śmiertelna dla 80% szczeniaków i ~50% psów dorosłych.
- Adenowirus typ 1 (wątroba): większość psów przeżywa, ale u podatnych może zabić w 2 dni.
- Parwowirus: wysoce zaraźliwy, groźniejszy dla szczeniaków.
- Paragrypa: choroba dróg oddechowych górnych, rzadko śmiertelna, chyba że wywoła zapalenie płuc.
Historia
Według Uniwersytetu w Idaho, nie jest jasne, kiedy pierwsza szczepionka DHPP trafiła na rynek. Szczepionka na chórzybę powstała w latach 40., a skuteczna na parwowirus – w latach 80. Dziś dostępne są różne formuły, niektóre z dodatkowymi szczepionkami lub odmianami wirusów.
Szczepionka DHLPP i leptospiroza
Popularna kombinacja DHLPP zawiera też szczepionkę na leptospirozę. Nie jest bezpieczna dla szczeniaków i częściej powoduje ciężkie, czasem śmiertelne reakcje po szczepieniu. Zaleca się ją tylko, jeśli pies żyje w lub odwiedza obszar endemiczny. Purdue (Indiana) zaleca dodatek ze względu na endemiczność, ale Mar Vista (Kalifornia) zauważa, że szczepionka nie zapobiega byciu nośnikiem i radzi ją pomijać przy ryzyku reakcji.
Harmonogram szczepień (wytyczne AAHA 2006)
Zaleca się współpracę z weterynarzem i szczepienie tylko niezbędne, biorąc pod uwagę czynniki ryzyka. Szczeniowa: parwowirus w 5–6 tyg., DHPP w 6, 9, 12 i 15 tyg. Zdrowe psy dorosłe zazwyczaj nie potrzebują rocznych do szczepień DHPP.
Skutki uboczne
Łagodne reakcje nie są rzadkie. AAHA wymienia: obrzęk, wypadanie sierści, rozrzut w miejscu wstrzyknięcia, kulec, obrzęk, duszności. Mogą wystąpić od razu lub po kilku godzinach. Należy poinformować weterynarza o niepokojących zmianach. Większość reakcji jest przejściowa. Ciężkie, w tym śmierć, są rzadkie.