Szczepienia na parvowirus u szczeniąt – kalendarz i skuteczność

Szczenię musisz zaszczepić na parwowirusa – wysoce zakaźny wirus powodujący biegunkę, wymioty i często śmierć. To najgroźniejsza choroba w schroniskach i główna przyczyna śmierci młodych psów. Prawidłowo podane szczepienie daje szybką i pewną ochronę.

Historia

Wirus pojawił się w 1978 r., prawdopodobnie zmutował z wirusa zimnicy kotów. Pсы nie miały przeciwciał, wiele umierało, aż wytworzono szczepionkę. Dziś szczepionki z osłabionym wirusem dają immunitet w 3 dni lub szybciej.

Szczepienie

Antyciała z mleka matki chronią szczeniaki na początku. Gdy ich poziom spada (czas zależy od psa), szczeniaki stają się wrażliwi. Dlatego szczepia się serią w wieku 8, 12 i 16 tygodni.

Szczepianie psów w schroniskach

Parwowirus rozprzestrzenia się kalami. W schroniskach zarażenie jest masowe. Eksperci zalecają szczepienie każdego psa powyżej 4 miesięcy przy przyjmowaniu, niezależnie od pochodzenia.

Ochrona przed nowymi szczepami

Gdy pojawiają się nowe warianty (np. CPV-2c we Włoszech), testuje się szczepionki. Badania kliniczne potwierdziły, że obecne szczepionki chronią przed CPV-2c.

Skutki uboczne

Zazwyczaj łagodne: ból mięśni, senność, gorączka na 1–2 dni. Alergia: obrzęk twarzy, rumień. Reakcje alergiczne mogą nasilać się przy kolejnych dawkach – informuj weterynarza.