Istnieją choroby specyficzne dla psów, dla kotów oraz zoonozy – przenoszone między gatunkami. Wiele poważnych chorób da się zapobiec serią szczepień. Szczepienia psów i kotów działają podobnie i podaje się je w ten sam sposób.
Działanie
Szczepionki stymulują układ odpornościowy. Organizm spotyka bezpieczne fragmenty DNA wirusa. Przy ponownym kontakcie układ odpornościowy szybciej mobilizuje obrony. Szczepionki podaje się w 3 sposoby: do mięśnia, podskórnie lub do nosa (The Clinical Textbook for Veterinary Technicians).
Typy szczepionek
Trzy podstawowe typy (Pathology and Parasitology...): żywe wirusy (nieosłabione), żywe osłabione (modificowane, osłabione w laboratorium), zabite (dezaktywowane chemikalnie, np. formaldehydem). Weterynarze preferują żywe lub osłabione. Wielowalencyjne chronią przed kilkoma wirusami, jednowalencyjne – przed jednym.
Szczepionki podstawowe vs. opcjonalne
Opциональные – pomocne niektórym, nie większości. Podstawowe – zalecane przed groźnymi, zaraźliwymi chorobami lub wymagane prawnie (Clinical Veterinary Advisor). Wścieklizna – często obowiązkowa dla psów i kotów. Podstawowe dla psów: czuma, wątroba/adenowirus-2, parvowirus, paragrypa. Dla kotów: wścieklizna, rynotracheitis/herpes, kalicivirus, panleukopenia (parwowirus kota). Weterynarz dobierze szczepionki indywidualnie.
Harmonogram
AVMA zaleca indywidualne terminy. Szczeniaki i kotki: co 2–3 tygodnie do 16–18 tyg. Dorosłe: przy adopcji. Jeśli szczepionka zabita – do szczepienie po 2–4 tyg. Odświeżanie co 1–3 lata, zależnie od trwałości immunności (Clinical Textbook...).
Uwagi
Koty/psy tylko domowe też są narażone i potrzebują szczepień. Szczepionki nie zawsze działają: wadliwe partie, błędne podanie, przerwa w odporności, odmiany wirusów, problemy zdrowotne, reakcje alergiczne. W razie wątpliwości – weterynarz.