To, co nazywamy ropą, wywołują dwa typy mikroskopijnych roztoczy. Demodex canis – powszechne, ograniczona inwazja, rzadko problemy. Nie przenoszą się na inne zwierzęta – łatwiejsze zarządzanie. Trudniejszy kuzyn: Sarcoptes scabei.
Ropa psoroptowa (skabies)
Wywołana Sarcoptes scabei – na całym świecie. Psy w USA zarażają się od lisów (kontakt bezpośredni). Pośredni: pies blisko nory lub lis na terenie psa. Bardzo zaraźliwa pies-pies. Koty rzadko – inny roztocz.
Cykl życia
17-21 dni na psie. Samice wiercą w skórę, zadają jaja -> stan zapalny, intensywny świąd.
Objawy
Intensywny świąd. Typowe miejsca: uszy, łokcie (trudno sięgdnąć). Drapanie -> stan zapalny, pusz, skorupki. Roztocz nie żyje na ludziach, ale 2-3 dni na skórze -> czerwone bąble (dodatkowa wskazówka).
Wykrywanie
Trudne. Psy dobrze pielęgnowane -> skrobie skóry mogą nic nie dać. Weterynarz: głębokie skrobie (do miejsca wiercenia samic) pod mikroskopem.
Leczenie
Krytyczne. Lisy w naturze giną: szaleją od świądu, apatia, odrzucenie jedzenia. Młodzie, zdrowe psy domowe rzadko do tego stopnia, ale roztocza nie znikną same. Leki: selamektyna, iwermektyna, moksydektyna (dwie ostatnie "off-label"). Natychmiast do weterynarza przy podejrzeniu. Nie samoleczyć – niektóre rasy nie znoszą leków (np. kolibry nie tolerują iwermektyny w dawkach na roztocza). Może to inny problem.