Zapalenie mięśni żuwaczych (masticatory myositis) to stan zapalny mięśni żuwaczych w jamie ustnej psa. Zapalone mięśnie uniemożliwiają otwarcie pyska do żucia i hecania. Choroba kontrolowana modyfikacjami jakości życia. Psy dobrze reagujące na leki mogą odzyskać pełny ruch szczęki.
Mięśnie żuwacze
Mięśnie żuwacze po bokach twarzy psa. Funkcja: otwieranie i zamykanie pyska do żucia. Włókna mięśniowe 2M wspierają funkcję. Choroba (MM) powstaje, gdy układ odpornościowy atakuje włókna 2M, hamując ich działanie. Dokładna przyczyna nieznana.
Charakterystyka pacjentów
Według Mar Vista Animal Medical Center (LA, Kalifornia): średni wiek psów z chorobą to 3 lata. Częstsza u owczarków niemieckich, labradorów, dobermanów i niektórych ras spanieli.
Objawy
Wczesne: opuchnięte mięśnie żuwacze. Oczy mogą wybuchać, gdy opuchną mięśnie za okiem. Gorączka, opuchnięte węzły chłonne. W zaawansowanym stadium: szczęka sztywna, niemal niemożliwe otwarcie pyska. Właściciele często zauważają problem dopiero w tym stadium.
Diagnoza
Weterynarz bada pysk, by wykluczyć zębę złamaną lub wylewioną szczękę. W ciężkich przypadkach znieczulenie ogólne, by otworzyć pysk. Diagnoza: badanie krwi na przeciwciała anty-2M (wysyła do labo). Może zrobić biopsję mięśnia na blizny, które mogą wpływać na leczenie.
Leczenie
Wysokie dawki leków przeciwzapalnych: zdejmują obrzęk, blokują atak układu odpornościowego na włókna 2M. Przepisywane: prednizon, deksametazon, azatiopryna. Gdy szczęka normalnie się otwiera (zazwyczaj w 2 tygodnie), Michigan Veterinary Specialists zaleca stopniowe zmniejszanie dawki przez 4–6 miesięcy. Regularne badania krwi do monitorowania działań leków. Możliwe zapalenie pęcherza moczowego od leków. Choroba dotyczy tylko mięśni żuwaczych. Inne mięśnie nie są dotknięte. Wczesna diagnoza = dobra prognaza. Pełny lub częściowy ruch szczęki możliwy.