Grzybica to grzyb, łatwo przenoszony zwierzę-zwierzę, a nawet zwierzę-człowiek. Jeśli podejrzewasz grzybicę u psa – natychmiast do weterynarza. Diagnoza i leczenie nie są drogie ani skomplikowane.
Przyczyny
Grzybica wywołana grzybem zaklętym we włosach, skórze lub paznokciach zainfekowanego zwierzęcia/osoby. Przenosi się bezpośrednim kontaktem lub dotykiem przedmiotów: grzebień, posłucha. Częstsza u szczeniąt niż starszych psów. Psy to trzecie najczęstsze zwierzę z grzybicą (koty pierwsze).
Objawy
Małe okrągłe zmiany (guzki) w miejscu infekcji. Wokół nich złamane włosy/wypadanie. W centrum guzka mogą być ropniaki, ale nie zawsze. Inny znak: guzek zaczyna mały i rośnie z rozwojem infekcji. Zainfekowane miejsce może świądzić/podrażnione.
Diagnoza
Weterynarz używa kilku metod. Najczęstsza: specjalna lampa Wooda (czarne światło) – niektóre grzyby świecą. Inna: włosy z guzka pod mikroskopem (z roztworem ułatwiającym widzenie). 40–70% grzybów wykrywa się tak. Najbardziej pewny i rutynowy test: odczynnik kulturowy z łuszczyc – weterynarz robi to w gabinecie.
Leczenie
Choć grzybica może zniknąć sama po kilku miesiącach, lepiej wyleczyć u weterynarza. Leczenie miejscowe najtańsze: szampony, płyny, maści, roztwory przeciwgrzybowe. Stosowanie min. 2x dziennie przez 3–8 tygodni (zależnie od ciężkości). Są leki doustne, ale tylko w skrajnych przypadkach – drogie, wiele skutków ubocznych.
Profilaktyka
Szczepionek na grzybicę nie ma – profilaktyka zależy od właściciela. Regularne kąpiele psa. Czystość i dezynfekcja miejsca i przedmiotów psa. Grzyb rozprzestrzenia się w gabinetach i hotelach dla psów – pilnuj higieny miejsc, które pies odwiedza.