Mimo nazwy owadowej, łuszczyca to grzyb skóry zarażający ludzi, koty, psy. Pies zaraża się kontaktem z zainfekowanym zwierzęciem lub przedmiotami (sprzęt do pielęgnacji) z zarodnikami. Większość psów ze zdrowym układem odpornościowym NIE zachoruje po ekspozycji (Pet Education). Psy z osłabioną odpornością – podatne.
Identyfikacja
3 główne grzyby: Microsporum gypseum, M. canis, Trichophyton mentagrophytes. Zarodniki w gorących, wilgotnych miejscach, ale większość przypadków jesienią/zimą. Zainfekowane zwierzęta rozsiewają zarodniki przeżywające 1,5 roku – zwierzętnica po zainfekowanym psiu zagraża rok później. Łagodne przypadki samowyleczą się, zaawansowane – leczenie. Typowo: młode psy (niedojrzały układ odpornościowy) i psy z kompromitowaną odpornością (choroby/leki).
Funkcja układu odpornościowego
Układ odpornościowy rozpoznaje "obców" (bakterie, wirusy, grzyby). Kontakt -> odpowiedź immunologiczna: specjalizowane komórki niszczą zagrożenie. Największy obszar: skóra – pierwszy kontakt. U zdrowego psa skóra odstrasza zagrożenie przed poważniejszym rozwojem.
Czynniki osłabiające odporność
Młode psy (rozwijająca się odporność) gorzej radzą z zagrożeniami. Szczepienia w frühen tygodniach/miesiącach dodatkowo obciążają. Stare psy – zwłaszcza z chorobami – wyczerpana odporność. Dodatkowe stresory: kortyzon (OZS, dysplazja), słaba dieta.
Objawy
Małe zmiany: łyścinające się, łuszczące się skóra – łatwo zauważalne (sierść wypada). Zazwyczaj głowa, ale inne miejsca też. Zmiany rosną, pies może drapać, ale bywa bez drażnienia. Czasem rozprzestrzenia się na obszar (twarz) zamiast drobnych zmian – pomyłka z ropnicą (też przy osłabionej odporności).
Diagnoza
3 metody: lampa Wooda (zarażone miejsca świecą zielonofluorescencyjnie) – nie zawsze dokładna (niektóre szczepy nie świecą). Wyciągnięte włosy z okolicy + mikroskop z KOH (rozpuszcza komórki skórne, zostawia grzyby). Najdokładniejsza: uprawa skórna – odszczepienie i badanie na łuszczycę.
Prewencja
Unikaj środowisk z zarodnikami: zwierzętnice, wystawy, salony groomingowe, szpitale weterynaryjne – ryzyko dla psów z słabą odpornością. Przenoszenie psu -> człowiek możliwe (ludzie z imunosupresją). Rękawice przy dotyku zainfekowanych, mycie rąk. Zainfekowany pies rozsiewa zarodniki w otoczeniu -> bielizna do prania, pościel – bielizna.