Zapalenie mięśni żwacowych u psa – choroba autoimmunologiczna, diagnoza i leczenie
Mięśnie żwacowe
- Mastykacja = żwanie. Grupy mięśni w skroni i szczęce. Największy: mięsień żwacowy (masseter). Inne: mięśnie skroniowe, boczne/środkowe skrzydłowe, przedni dwubrzuchowy. Wszystkie mogą stać się zapalone i bolesne.
Choroba autoimmunologiczna
- Miozitis = zapalenie mięśnia. Normalnie leukocyty atakują bakterie/wirusy. Czasem układ odpornościowy atakuje zdrowe tkanki -> stan zapalny. Laboratorium Porównawcze Neuromięśniowe: mięśnie żwacowe mają specyficzne włókna typu 2M. Przy miozytucie układ odpornościowy niszczy te włókna -> obrzęk, ból, atrofia, blizny.
Objawy
- Trudności z żwaniem. Szczęka/boki głowy obrzęknięte, bolesne. Zaawansowanie: tryzmus (niezdolność otwarcia pyska). Test krwi na przeciwciała 2M potwierdza diagnozę (Mar Vista).
Rasy narażone
- Każda rasa, ale częstsze u dużych: owczarek niemiecki, labrador, golden retriever, kawaler king charles spaniel, doberman. Młodsze psy, średni wiek wystąpienia 3 lata.
Leczenie
- Wysokie dawki kortykosteroidów (prednizon, deksametazon) – supresja układu odpornościowego, hamowanie ataków. Po powrocie funkcji szczęki – odstawianie 4–6 miesięcy. Czasem niska dawka dożywotnio contre nawrotów.
|