Właściciele psów muszą być świadomi zagrożenia parvowirusem i stosować bezpieczną socjalizację. Amerykańskie Stowarzyszenie Weterynaryjne (AVMA) ostrzega, że parvowirus psa (CPV-2) to prawdopodobnie najbardziej zakaźna i groźna choroba psów. Łatwo rozprzestrzenia się w schroniskach, parkach dla psów i innych miejscach gromadzenia psów.
Definicja
Parwowirus psa (CPV-2, parvo) jest wysoce zakaźny. To poważna, potencjalnie śmiertelna choroba wywołana wirusem atakującym układ pokarmowy szczeniąt, psów i dzikich psowatych (lisy, wilki, kojoty). Parvo może też uszkodzić mięsień serca u młodych i nienarodzonych szczeniąt.
Objawy
Kilka szczepów parvowirusa atakuje psy, ale wszystkie dają podobne objawy: gorączka, utrata apetytu, wymioty i silne biegunki. Stół zainfekowanego psa może być szary, płynny i krwisty. AVMA ostrzega, że większość zgonów nastąpi w ciągu 48–72 godzin od wystąpienia objawów, dlatego właściciele powinni natychmiast skonsultować się z weterynarzem.
Zakażenie
Parvo rozprzestrzenia się przez bezpośredni kontakt psa z psem oraz kontakt z zanieczyszczonymi odchodami. Ludzie i inne zwierzęta nie chorują, ale mogą być nośnikami. Wirus zanieczyszcza buty, odzież, klatki, sierść i łapy psów, powierzchnie zwierzarniczy, obroże, smyki, miski na jedzenie i wodę. Wirus przetrwa w środowisku długo i jest odporny na zimno i upały.
Psy najbardziej narażone
Każdy pies może zachorować, ale AVMA ostrzega: szczeniaki poniżej 4 miesięcy i psy nieszczepione są najbardziej zagrożone. Upewnij się, że pies otrzymał szczepionki zgodnie z harmonogramem przed wystawieniem na kontakt z innymi psami lub zanieczyszczonymi miejscami.
Leczenie
Nie ma leku zabijającego parvowirus u zainfekowanych psów. Leczenie polega na podawaniu płynów dożylnie (walka z odwodnieniem) oraz lekach na wymioty i biegunki. Trzymaj psa w cieple i zapewnij opiekę. Nawet intensywne i drogie leczenie nie zawsze ratuje życie.
Profilaktyka
"Szczepienia i dobra higiena to kluczowe elementy profilaktyki parvowirusa", mówi AVMA. Zaleca się dawkę szczepionki między 14. a 16. tygodniem życia, niezależnie od wcześniejszych dawek. Sprawdź, czy dorosły pies ma aktualne szczepienie. Unikaj zwierzarniczy, parków, fryzjerów i wystaw, jeśli podejrzewasz kontakt z chorymi psami. Nie pozwalaj psom wąchać lub zbliżać się do odchodów na zewnątrz. Osoby kontaktujące się z chorymi zwierzętami powinny umyć ręce i się przebrać przed kontaktem z innymi psami.