Nasi najlepsi przyjaciele podobni do nas w sposób, którego byśmy nie chcieli. Podobnie jak ludzie, są podatni na choroby wynikające z pomyłki układu odpornościowego: zdrowe tkanki i narządy traktowane jak wrogowie. Zależnie od diagnozy i ciężkości, pierwsza linia obrony to leki tłumiące układ odpornościowy – kortykosterydy. Ratują życie. Psy na nich muszą być ścisle monitorowane – skutki uboczne mogą być zgubne.
Co robi układ odpornościowy
Układ odpornościowy = policja, patrolująca ciało psa, by upewnić się, że nie ma obcych intruzów (dr Kathleen R. Hutton, Dog Owner's Guide). Gdy zidentyfikuje zbrodnicze komórki/mikroby – agresywnie atakuje, wysyłając leukocyty i przeciwciała, by neutralizować zagrożenie. Ale jeśli utraci zdolność rozróżniania "własnych" od "obcych" – może zaatakować tkanki, które ma chronić. Wiele chorób przy takim błędzie – zbiorczo: choroby autoimmunologiczne.
Choroby autoimmunologiczne u psów
Niektóre atakują jeden narząd/tkankę, inne – szeroko. Poliartrytyty: tylko stawy; niedoczynność tarczycy: tylko tarczyca. Łuszczyca układowa (SLE, lupus) – wiele narządów/tkanek naraz: skóra, stawy, erytrocyty. Często "wielka naśladowczyni" – objawy naśladują inne choroby (Hutton). Niektóre rasy bardziej narażone na konkretne choroby autoimmunologiczne – czynniki genetyczne. Owczarki niemieckie: lupus i poliartrytyty częściej. Według "The Merck Manual of Pet Health" inne rasy ryzyka poliartrytytu: dobermany, retrievery, spaniele, pointery, pudle toy, jorki, chihuahua.
Kortykosterydy a choroby autoimmunologiczne
Standardowy protokół weterynaryjny: kortykosterydy. Syntetyczne, silniejsza wersja kortyzolu (hormon przysadków). Podklasa glukokortykosterydów najczęściej u psów (dr Randy Kidd, "The Whole Dog Journal"). Wiele nazw handlowych, mocy, form: tabletki, płyny, preparaty miejscowe, wstrzykiwania. Wszystkie robią 2 rzeczy jednocześnie: hamują układ odpornościowy i hamują stan zapalny. Dodatkowe leczenie zależy od choroby i stanu. Np. choroba nerek autoimmunologiczna -> terapia płynami, dieta niskobiałkowa. Infekcje wtórne -> antybiotyki.
Skutki uboczne i ostrzeżenia
Podawanie kortykosterydów = "zawsze bilansowanie" między ratowaniem życia a groźnymi skutkami ubocznymi (Kidd). Hamują kostne formowanie, wchłanianie wapnia, gojenie ran. Psy z hamowanym układem odpornościowym -> wrażliwsze na infekcje. Dr Barbara Forney (Pensylwania) o często przepisywanych prednizonie i prednizolonie: typowe skutki: pragnienie, apetyt, moczowanie. Inne poważne: Cushing (nadprodukcja kortyzolu) – wysypywanie sierści, sucha sierść, brzuch "piwniczy". Niektóre psy stają się agresywne. U młodych psów, suk w ciąży/karmienia – unikać lub tylko jeśli korzyści > ryzyko.