Weterynarze przepisują bromek potasu lub sodu na kontrolę padaczek u psów epileptycznych. Bromek potasu (pierwszy wybór) uzupełnia chlor i gromadzi się w płynach ustrojowych. Przy groźnych dla życia padaczkach stosuje się "dawkowanie naładowujące" (wyższą dawkę). Przy łagodniejszych przypadkach dawkę zwiększa stopniowo przez 3–4 miesiące. Zatrucie bromem jest rzadkie, ale grozi psom z niewydolnością nerek lub przy wysokich dawkach.
Mechanizm działania
Bromek potasu obniża aktywność padaczkową poprzez "depresję aktywności i pobudliwości neuronów" (Barbara Forney, DVM). Dobrze wchłania się z pokarmu, wydala się z nerki. Kontrola dawki wymaga regularnego badania poziomu bromku we krwi, by uniknąć toksyczności (bromizmu).
Bromizm – zatrucie bromem
Bromizm to skutek przedawkowania przewlekłego (Forney), ostre przedawkowanie jest rzadkie. Objawy: "objawy neurologiczne: lenistwo, dezorientacja, delirium, ataksja (niestabilny chód)" – Merck Veterinary Manual. Toksyczność wymaga natychmiastowego leczenia wspomagającego wydalanie moczem (Forney).
Psy z niewydolnością nerek – grupa szczególnie narażona
Psy z niewydolnością nerkową powinny unikać bromku (Merck). Przy uremii lub innych odchodach azotowych dawkę początkową zmniejsza o połowę, by uniknąć zatrucia.
Dieta bogata w sól predysponuje do bromizmu
Psy na diecie niskosodowej lub z ograniczonym sodem są bardziej wrażliwe na toksyczność bromku – ostrzega Wedgewood Pharmacy.
Inne skutki uboczne
Ekstremalne uspokojenie, stupor, skurcze mięśni. Zmniejszenie dawki o 10–25% zazwyczaj usuwa objawy (Canine Epilepsy Guardian Angels).