Kastracja nie zmienia wrodzonej osobowości psa. To nie magiczne rozwiązanie problemów behawioralnych, a niepożądane zachowania nie znikają w nocy ani bez solidnego treningu. Kastracja zmienia jednak chemię napędzającą niektóre zachowania, ułatwiając pracę z psem nad problemami.
Oznaczanie terytorium
Poziom testosteronu spada po kastracji. Efekty widoczne od razu, ale reakcje do 3 tygodni, według "Clinical Textbook for Veterinary Technicians". Z powodu spadku testosteronu pies mniej chętnie oznacza terytorium moczem. To zachowanie (markowanie/moczenie) to konieczność oddawania małej ilości moczu na wszystkim. Kastracja to hamuje, może wyeliminować. Psy nadal oznaczające po kastracji potrzebują dodatkowego treningu, ułatwionego zmniejszonymi popędami chemicznymi.
Agresja wobec innych psów
Kolejna korzyść spadku testosteronu: mniejsza agresja wobec samców. Szczególnie w grupie mieszanej płciowo. Gdy są suki, w biegu, samce napędza do agresji popęd parzenia. Kastrowane samce wciąż to wykazują, ale intensywność i częstotliwość często drastycznie maleją, według "Clinical Veterinary Advisor".
Ucieczki z domu
Jeśli pies ucieka, kastracja może to hamować. Niektóre psy uciekają szukając suki w biegu. Bez możliwości rozmnażania i hormonów napędzających te popędy, samiec mniej prawdopodobnie ucieknie za suką.
Agresja wobec mniejszych zwierząt
Niektóre psy nie znoszą mniejszych psów, kotów, innych zwierząt. Mają silny instynkt łowczy, widząc mniejsze zwierzęta jako posiłek. Kastrowane psy mają znacznie niższy popęd łowczy niż niekastrowane, ułatwiając naukę dobrego zachowania wobec mniejszych zwierząt, według "Shelter Medicine for Veterinarians and Staff".