Po zapaleniu trzustki pies często odmawia jedzenia – to normalne. Choroba bolesna, problemy trawienne. Klucz: równowaga płynów, kontrola bólu, woda i odpowiednie jedzenie.
Podstawy
Zapalenie trzustki = wyciek aktywnych enzymów trawiennych do tkanki trzustki. Miniaturowy schnauzer najbardziej narażony. Przebieg: łagodny/przejściowy lub przewlekły/ciężki. Objawy: anoreksja, ból, depresja, biegunka, wymioty. Ciężkie: szok, upadzenie, cukrzyca. Wizyta u weterynarza konieczna (podobne objawy inne choroby). Po ostrym przypadku pies może nadal mieć problem z jedzeniem: zaburzenia elektrolitów, ból. Rozwiązanie: leki przeciwbólowe, doładowanie płynów, zachęcanie.
Leki przeciwbólowe
Ból hamuje apetyt. Leki: meperydyna, plastry fentanylu, morfina. Ciężkie przypadki: płyny dożylne, znieczulenie miejscowe.
Enzymy trawienne
Suplementacja enzymami (np. Viokase, tkanka trzustki) u niektórych psów zmniejsza ból. Hipoteza: enzymy w jelicie hamują produkcję przez trzustkę. Szybsze złagodzenie bólu = szybszy powrót apetytu.
Terapia płynami
Płyny dożylne (elektrolity, potas – często zaburzony). Nawodnienie = mniej bólu. Jeśli pies nie piał – odwodnienie. Ciężkie: plasma (profilaktyka szoku).
Prawidłowe karmienie
Kiedyś: wstrzymywanie jedzenia. Dziś: wczesne podawanie odpowiedniego pokarmu skraca reconwalescencję, zwiększa przeżywalność. Po ustąpieniu wymiotów: płyny doustne, małe porcje niskotłuszczowe, bezsłowe. Ewentualnie sonda dojelitowa przy długim odmowie. Bliski kontakt z weterynarzem.
Dieta długoterminowa
Niskotłuszczowa, umiarkowany błonnik, zbalansowana, nieprzeładowana. Otyłość → częstsze ataki. Hiperlipidemia (wysoki cholesteryn) – statyny (np. Lipitor).