Łojotoka u szczeniaków i dorosłych psów. Dwa typy: sarkoptyczna (Sarcoptes scabiei) i demodektyczna (Demodex canis). Objawy: czerwone guzki, pęcherzyki z naną, silne świerzbienie, pogorszenie ogólnego stanu. Sarkoptoza przechodzi na ludzi (łagodna, samoodgraniczająca 1–2 tyg.).
Postępowanie
Zbadaj skórę. Szczeniaki 3–9 m-cy: demodekoz od matki. Młodzi, chorzy, słaba odporność. Demodeks łatwy w skrobieniu. Postać sucha (rumień, łuski) lub pęcherzykowa (maźnisty, obrzęk, pęcherzyki).
Wypadanie sierści + pęcherzyki z naną. Silny rumień, obrzęk, duże łysiny, gwałtowne świerzbienie – podejrzenie sarkoptozy. Weterynarz skrobi, rozpozna typ, dobra leczenie.
Dyskusja z weterynarzem – leki.
- Młodym szczeniakom: kąpiele siarkowo-wapienne – bezpieczne, mało reakcji.
- Iwertmlekstyna (na robaka sercowego, off-label na łojotokę) – nie do młodych szczeniaków, rasy collie/owczarek starookalski nietolerancja.
- Selamektyna (Revolution) – spot-on na sarkoptozę. Nie do szczeniaków, chorych, osłabionych.
- Advantage / Moksydektyna – też skuteczne.
- Milbemycyna oksymu (Sentinel).
- Amitraz / Mitaban – kąpiele, ale może nie do młodych.
Higiena opiekuna. Rękawiczki, mycie rąk, pranie bielizny/pościeli gorącą wodą. Sarkoptoza na ludzi – zazwyczaj nie leczy się.