Kastracja to zabieg usunięcia trzonów. Większość zwierząt ze schronisk jest kastrowana przed adopcją, by ograniczyć liczbę niechcianych zwierząt. Optymalny wiek kastracji budzi dyskusje – niektórzy weterynarze uważają, że nie należy kastrować przed 6. miesiącem życia.
Objawy pooperacyjne
Bezpośrednio po zabiegu pies jest pogroźny i obrzydliwy z powodu znieczulenia. Normalne jest lekkie obrzęk i czułość miejsca operacji przez pierwsze kilka dni. Rana może się zainfekować, jeśli pies gryzie szwy lub one pękną. Znaki infekcji: silne obrzęk, zły zapach, gęsta lub krwawa wydzielina, przedłużona apatia – wymagają kontaktu z weterynarzem.
Zmiany behawioralne
Zmiany osobowości, ochronności i męskości u kastrowanych samców nie zostały udowodnione. Badanie Uniwersytetu w Kalifornii wykazało spadek wędrowania, agresji między samcami, skakania i znakowania moczem. Przytyranie możliwe ze względu na spowolnienie metabolizmu – kontroluje się dietą i ruchem.
Efekty pozytywne
Kastracja eliminuje ryzyko raka trzonów. Obniża ryzyko chorób prostaty (ale nie raka). Zmniejsza ryzyko wylewów okołodrobnoustrojowych (zakrzepowe zmiany tkanek), według National Animal Interest Alliance.
Efekty negatywne
Ryzyko kilku chorób rośnie u kastrowanych samców. Osteosarkoma (rak kości) dwukrotnie częstsza (NAIA). Raków dróg moczowych – dwukrotnie częstszych. Ryzyko poznawczego upośledzenia w starości rośnie, podobnie jak reakcje na szczepionki. Hemangiosarkoma (rak naczyń krwionośnych i śledziony) 1,6 raza częstsza – wysoka śmiertelność.