Może to wyglądać zabawanie, gdy pies goni swój ogon. Ale to żaden powód do śmiechu, gdy pies nie potrafi przestać takim powtarzalnym zachowaniu. Wszystkie psy gryzą, szczekają, lizają lub gonią ogony czasami, ale u niektórych psów te zachowania są oznakami związkowego zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego (CCD). To zaburzenie, w którym psy angażują się w dziwne, powtarzalne zachowania i wydają się niezdolne do zatrzymania, może powodować uszkodzenia fizyczne u psa i utrudniać nawiązanie więzi z opiekunem.
Objawy
Związkowe zaburzenia obsesyjno-kompulsywne mogą objawiać się na wiele sposobów. Pies może gonić ogon w kółko, angażować się w nadmierne lizanie, szczekać bez końca lub gryść nieustannie. Choć wiele psów wykazuje te zachowania w jakimś stopniu, psy z CCD robią to tak intensywnie, że powodują problemy dla siebie i opiekuna. Nadmierne lizanie np. może powodować rany i krwawienia. Inne psy stają się tak skupione na obsesyjnych zachowaniach, że przestają jeść i pić.
Rasy najbardziej narażone
Określone rasy, zwłaszcza dobermany, owczarki niemieckie i bulteriery, są bardziej skłonne do zachowań związkowych, według Andrew Lueschera, dyrektor kliniki zachowania zwierząt Purdue. Sposób wyrażania zachowania związkowego zależy od rasy. Dobermany mają tendencję do lizania boków do krwi. Owczarki niemieckie gonią ogony powtarzalnie. Bulteriery krążą i kręcą się w kółko.
Przyczyny
Ostatnie badanie opublikowane w styczniu 2010 w Molecular Psychiatry wskazuje na genetykę jako ważną przyczynę CCD. Psy z wysokim wskaźnikiem zachowań związkowych częściej miały określoną sekwencję DNA w genie kadheryny neuralnej-2 (CDH2) niż psy bez takich zachowań, według wspólnego badania Behavior Service w Cummings School of Veterinary Medicine, Program in Medical Genetics w University of Massachusetts Medical School i Broad Institute w MIT.
CCD, jak Związkowe Zaburzenie Obsesyjno-Kompulsywne u ludzi, uważane jest za zaburzenie lękowe. Stres emocjonalny i fizyczny może nasilać stan u psów genetycznie do niego skłonnych.
Leczenie
Jeśli związkowe zachowanie psa jest problemem, pierwszy krok to konsultacja z weterynarzem w celu wykluczenia chorób fizycznych, według ASPCA. Jeśli weterynarz podejrzewa CCD, może zasugerować leki, np. inhibitor odwrotnego pobierania serotoniny (SSRI) lub antydepresant tricykliczny. Te leki są skuteczne w leczeniu zachowań związkowych i obsesyjnych u ludzi. Warto też skonsultować się z behawiorystą zwierząt, który nauczy, jak pracować z psem, by zminimalizować zachowania związkowe i ich negatywne skutki. Na koniec – regularnie wybieganiaj psa. Ruch to naturalny środek na stres.
Ostrzeżenie
Nie karaj psa za zachowania obsesyjne. Kara tylko nasila stres i lęk psa, co zwiększa problemy behawioralne.