Niemożność zatrzymywania moczu u psów jest dość częsta, mimo długich godzin treningu czystości szczeniaków. Jest częstsza u suk, 1 na 5 według artykułu na Dog Aware, a jeszcze częstsza u suk, które zostały sterylizowane. Niemożność zatrzymywania moczu może wystąpić z wielu powodów i może być leczona na różne sposoby.
Wady fizyczne
Ektopiczne moczowody
To wada wrodzona u młodych suk, gdzie 2 moczowody są niezgodne. Omijają pęcherz i wynoszą mocz bezpośrednio z nerek do moczowodu lub pochwy, powodując, że szczeniak wycieka moczem. Jest to najczęstsze u huskiesów syberyjskich, ale może wystąpić też w innych rasach, takich jak labradowe retrievery i collie. Ektopiczne moczowody można zdiagnozować za pomocą badania barwnikowego pęcherza, by obserwować, jak barwnik jest oddawany.
Stenoza pochwy i pochwy
To kolejny zaburzenie, w którym pochwa zwęża się w pobliżu otworu moczowodowego, powodując, że mocz gromadzi się i stoi w pochwie.
Wady hormonalne
Niemożność po sterylizacji
To jest również znane jako niemożność odpowiedzialna na hormony. Występuje u suk, które miały usunięte jajniki, by zapobiec rozmnażaniu. To może zacząć się długo po sterylizacji suki i jest uważane za numer 1 przyczynę niemożności zatrzymywania moczu u psów.
Przy niemożności po sterylizacji, suka będzie wyciekać moczem podczas snu, bo mięsień sfinkterowy jest w spoczynku. Jednak gdy jest przytomna, będzie moczować normalnie. Badanie opublikowane w DVM Magazine w 2006 roku pokazało, że sterylizacja przed pierwszym ruchem u dużych ras psów spadła stopa niemożności o nieco więcej niż połowę (z 18% do 9,7%), ale jednocześnie ciężkość wzrosła.
Wady związane z wiekiem
Osłabienie ciała
Osłabienie ciała to powszechny fakt związany z wiekiem. Mięsień sfinkterowy, który trzyma mocz w pęcherzu, może stać się nieefektywny, a pies stanie się niekontrolowany.
Choroby
Choroba, która sprawia, że pies produkuje więcej moczu niż normalnie, poliuria, jest powszechnym rozwojem u starszych psów. Gdy suka nie została sterylizowana, poliuria często towarzyszy piometrze, stanowi, gdzie płyny bakteryjne gromadzą się w macicy i mutują w ropniak. Zazwyczaj rozwijają się 2 do 3 tygodnie po cyklu rzemiennym.
Gdy osłabione ciało łączy się z chorobą moczową i pełnym pęcherzem, wynikiem jest niemożność zatrzymywania moczu.
Leki
Ponieważ niemożność zatrzymywania moczu u suk zazwyczaj występuje w połączeniu z infekcją dróg moczowych, będzie leczona antybiotykami. Gdy ta współchoroba zostanie wyeliminowana, główny problem zostanie poddany opiece.
Suka będzie potrzebować suplementów estrogenu, jeśli niemożność jest oparta na hormonach. Ponieważ sterylizowane suki nie produkują już hormonów estrogenowych, potrzebne jest umocnienie mięśni pęcherza. W tym przypadku przepisuje się dietylostilbestrol.
Fenylopropanolamina jest również powszechnie przepisywany lekiem na niemożność zatrzymywania moczu u suk. Jest niehormonalny i pomaga poprzez stymulację mięśnia moczowodowego i umacnianie mięśnia sfinkterowego.
Chirurgia
W przypadku ektopicznych moczowodów, gdy problem zostanie odkryty, moczowody mogą zostać chirurgicznie przesunięte do odpowiedniego miejsca lub, w innych przypadkach, infekcja, która towarzyszy, uszkodziła nerki na tyle, by zawołać o amputację jednego z zainfekowanych nerek.