Schôrzenia rdzenia kręgowego u psów są poważne i wymagają badania weterynaryjnego. Czasem wystarczy ograniczyć wysiłek, inne razy konieczne są leki i operacje. Ponieważ rokowanie drastycznie zmienia leczenie, kluczowe jest precyzyjne przekazanie objawów weterynarzowi dla trafnej diagnozy.
Zespół Wobblera (Wobbler Syndrome)
Dotyczy dużych psów (wielkie danie, średniowieczne dobermany). Zwężony kanał kręgowy ściska rdzeń. Choroba jest postępowa bez leczenia. Najpierw traci się koordynację tyłnych nóg, potem ból i uszkodzenia kręgów szyjnych. Może dojść do paralichu tyłnych, a nawet przednich nóg. Najlepsze leczenie: operacja dekompresyjna rdzenia z usunięciem uszkodzonych dysków i stabilizacją kręgów.
Choroba dysków międzykręgowych
Uszkodzenie tkanek oddzielających dyski od rdzenia. Dyski zużywają się lub pękają, tkanka może pęknąć, powodując silny ból. Objawy: ból szyi, niechęć do chodzenia, skurcze mięśni. Łagodne przypadki: odpoczynek przez kilka tygodni. Ciężkie: leki i operacja. Rasy chondrodystrofowe (beagle, jamnik, kocker spaniel) są szczególnie narażone z powodu karłowatości.
Przewlekła zapalna mielopatia (Degenerative Myelopathy)
Erozja impulsów nerwowych w rdzeniu. Skutkuje utratą koordynacji tyłnych nóg, słabością, a potem paraliczem. Najczęstsza u owczarków niemieckich i psów średnich w średnim wieku. Nie ma leczenia. Weterynarz przepisuje leki hamujące postęp lub pomaga właścicielowi zapewnić komfort psu.