Choroba serca dotyka psów każdego wieku, rasy, kondycji. U młodych: wady wrodzone. U starszych: osłabiony/przeładowany zawór lub komora zmieniający przepływ krwi. Choroba sercowo-naczyniowa nieuleczalna i postępująca – właściciele muszą znać objawy, by zapewnić leczenie poprawiające jakość życia.
Objawy fizyczne
Psy z chorobą serca mają zazwyczaj tętno wyższe lub niższe od normy. Male psy: 120–160 uderzeń/min; >13,6 kg: 60–120 uderzeń/min. Tętno poza normą = problem serca. Weterynarz może usłyszeć arytmie przy auskultacji.
Większość cierpi na nadciśnienie lub niedociśnienie. Serce próbuje wypchnąć krew, nadkompensując szybszym biciem i podnosząc ciśnienie. Niedociśnienie pojawia się, gdy narząd zaczyna zawodzić.
Nadciśnienie układowe powoduje wyciek krwi z naczyń płucnych do tkanki – wodonapieńczenie płuc. Pies kaszle, by wydostać płyn, zazwyczaj po wysiłku lub śnie. Choroba nasila się – płyn w brzuchu i kończynach.
Gdy serce nie napowietrza tkanek – błony śluzowe bladą lub poszarziałeją zamiast różowych. Szybki test: ucisk palca dziąseł – czas powrotu różowego koloru (CRT). Norma ~2 sekundy. Dłużej = zaburzenia serca.
Wskazania behawioralne
Psy z chorobą serca: apatia, zmęczenie. Nie chcą jeść/pić, nudności. Duszności, nietolerancja wysiłku. Po wysiłku niektórzy omijają z niedokrwienia mózgu.
Objawy terminalne
Choroba postępuje – serce zwalnia. Pies traci siłę wstaniu/siadaniu. Może stać się ataksyczny (utraci kontrolę nad kończynami). Płuca kompromitowane – duszność, wymioty płynem. Ostatecznie: koma i śmierć.