Szczeniaki potrzebują szczepionek na odporność: parvowirus, paragryp, stępień, zapalenie wątroby, adenowirus (kaszel), czasem koronawirus, borelioza, leptospiroza. Zazwyczaj od 6 tygodnia, co 3 tygodnie do 15–16 tyg. Można dawać u weterynarza LUB samodzielnie w domu.
Potrzebne rzeczy
- Szczepionki
- Igła
- Strzykawka
Instrukcje
Przygotowanie iniekcji
- Przeczytaj instrukcję opakowania. Zestaw: fiolki szczepionek, strzykawka, igła, instrukcja. Może zawierać dokładną dawkę i temperaturę przechowywania. Szczepionki w rolniczych/zoologicznych lub online (weterynaryjne).
- Załóż igłę na strzykawkę. Większość nakręca się. Musi być dokręcona szczelnie – by nie wyciekło.
- Wbij igłę w gumowy korek fiolki. Pobierz płyn: trzymaj fiolek i strzykawkę do góry dnem, delikatnie ciągnij zsuw.
- Igła do góry, delikatnie wypchnij zsuw – usunąć pęcherzyki powietrza. Można lekko uderzać strzykawką.
Iniekcja szczeniaka
- Trzymaj szczeniaka mocno. Jeśli ktoś pomaga – on trzyma, Ty strzelasz. Sam? Składaj na podłodze, tył psa między kolanami.
- Chwyć skórę na karku lub nad łopatką. Większość szczepionek podskórnie (pod skórę).
- Wbij igłę w skórę. Cała igła w skórze.
- Delikatnie cofnij zsuw – sprawdź krew. Krew w strzykawce = naczynie krwionośne. Wyjmij igłę, spróbuj obok.
- Brak krwi – wstrzyknij szczepionkę. Powoli wciskaj zsuw do końca.
- Wyjmij igłę. Utylizuj igłę i strzykawkę per lokalne przepisy. Czasem igłę trzeba złamać i wyrzucić osobno.
- Pomasuj miejsce wstrzyknięcia. Może czuć się jak guzek. Jeśli trwa – do weterynarza (szczepionka może nie zadziałać).